به گزارش سرویس سیاسی تابناک، اگر چه محدوده شهری تهران با مساحت ۷۳۰ کیلومتر مربع و تراکم جمعیت ۱۲۵ نفر در هکتار در رتبهای بین ۲۰ تا ۲۵ جهانی قرار میگیرد، اما آنچه این محدوده را بیشتر متمرکز نشان میدهد وضعیت توزیع جمعیت و فعالیتهای اقتصادی داخلی است. برآوردهای انجام شده نشان میدهند بیش از ۲۰ درصد جمعیت و ۳۰ درصد تولید ناخالص داخلی کشور به این پهنه اختصاص دارد. همچنین تراکم جمعیت در این محدوده شهری ۲۰ برابر میانگین کشوری است. بر این اساس تراکم بالایی از جمعیت و فعالیتهای اقتصادی در پایتخت شکل گرفته است.
واقعیت این است که امروزه شهر تهران به عنوان پایتخت و مرکزیت سیاسی، اداری و اقتصادی کشور با مشکلات و معضلات متعددی مواجه شده است.
درپی افزایش مشکلات زندگی در این کلانشهر، انتقال پایتخت از تهران به شهری دیگر از سالها و دهههای قبل مورد توجه بوده است. اولین بار موضوع تغییر پایتخت از تهران به شهرهای همجوار در سالهای پایانی جنگ تحمیلی مطرح شد. در سالیان اخیر نیز این موضوع بارها در دولت و مجلس شورای اسلامی مورد بحث قرار گرفته است.
در زمستان سال ۱۳۹۱ بود که طرحی تحت عنوان «انتقال پایتخت اداری- سیاسی» با هدف مواجهه با چالشهای کلانشهر تهران مطرح شد و طی آن چنپایتخت و کاستن از شدت این تراکمها برخی از مشکلات مختص به این شهر و مشکلاتی که جنبه گستردهتری دارند خود به خود حل میشوند و یا امکان ساماندهی و تقلیل اثرات زیانبار آنها فراهم میگردد.
در این چارچوب پایتخت اداری جدید- که میتواند توسعه یکی از شهرهای موجود یا یک شهر طراحی شده باشد- باید به گونهای مکانیابی شود که امکان تبدیل شدن به یک کلان شهر و اسکان جمعیت چند میلیونی را داشته باشد. از این رو در نظر گرفتن ابعاد مختلف فرآیند انتقال از جمله موقعیت جغرافیایی، شرایط زیست محیطی و میزان فاصله از تهران امری ضروری است.
نظر شما چیست؟ با انتقال پایتخت از تهران موافقید یا مخالف؟ چرا؟ ایده دو پایتختی را می پسندید؟ فکر می کنید چه مزایا و معایبی داشته باشد؟
رضا هیبتی