شهین جهانگیری، عضو فراکسیون زنان و خانواده و نماینده مردم آذربایجان غربی در مجلس شورای اسلامی در یادداشتی برای خبرگزاری آنا با اشاره به نقشآفرینی بانوان و زنان در تجمعات مردمی ۵۳ شب اخیر نوشت: حضور مستمر و ۵۰ شبانه ملت ایران در میادین شهرها، صرفاً یک گردهمایی ساده سیاسی نبود، بلکه تجلی عینی «دکترین امنیت ملی پایه» بود. در علوم سیاسی و روابط بینالملل، زمانی که یک ملت در اوج تهدیدات نظامی و در شرایطی که دشمنان (آمریکا و رژیم صهیونیستی) طبل جنگ را مینوازند، به جای پناه گرفتن در پستوها، به همراه خانواده و فرزندان به خیابان میآیند، به معنای آن است که «بازدارندگی» از سطح تجهیزات نظامی به سطح «اراده عمومی» ارتقا یافته است.
این حضور خانوادگی، محاسبات استراتژیک دشمن را دچار فروپاشی کرد. دشمن تصور میکرد با ایجاد فضای رعب و وحشت ناشی از تهاجم، میتواند میان ملت و حاکمیت شکاف ایجاد کند؛ اما حضور ۵۰ شبانه مردم نشان داد که در نظام جمهوری اسلامی، «خانه» و «خیابان» دو سنگر همسو هستند. این حرکت، دیپلماسی عمومی ما را در سطح جهانی تقویت کرد و به دنیا نشان داد که ایران، نه با اتکا به دیوارهای بتنی، بلکه با اتکا به پیوندهای ناگسستنی عاطفی و اعتقادی خانوادهها، نفوذناپذیر گشته است. این جمعیت، در واقع «سپر انسانی آگاهانهای» بود که پیام صلح مقتدرانه را به جهان مخابره کرد.
در تحلیل نقش بانوان و به ویژه مادران در این حماسه، باید به لایههای عمیقتری از جامعهشناسی جنگ نگریست. مادر در خانواده ایرانی، «تکیهگاه روانی» و «محور انسجام» است. حضور یک مادر در میدان مبارزه و در زیر سایه تهدید، پیامی حاوی «آرامش مقتدرانه» به کل جامعه تزریق میکند. وقتی مادران با فرزندان خردسال خود در تجمعات ضد استکباری شرکت کردند، در واقع در حال تدریس «درس عزت» در یک مدرسه بزرگ به وسعت ایران بودند.