بال‌های اولیه برای پرواز ساخته نشده بودند؛ پس چه کاربردی داشتند؟

پرواز یکی از مهم‌ترین نوآوری‌های تکاملی در تاریخ حیات روی زمین به شمار می‌رود، اما پتر یابلونسکی، زیست‌شناس، معتقد است بال‌ها در مراحل اولیه تکامل احتمالاً بیشتر برای دیده‌شدن و تعامل‌های رفتاری به کار می‌رفته‌اند تا حرکت در هوا. این ایده زمانی به ذهن او رسید که رفتار پرندگان را در غرب آمریکا مطالعه می‌کرد.

به گزارش زومیت، یابلونسکی مشاهده کرد که برخی پرندگان هنگام شکار، بال‌های خود را ناگهان باز می‌کنند یا پرهای دمشان را به‌شکل بادبزنی درمی‌آورند تا حشرات را از مخفیگاه بیرون بکشند و سپس آن‌ها را شکار کنند. همین مشاهده باعث شد یابلونسکی این احتمال را مطرح کند که دایناسورهای بال‌دار اولیه که اجداد پرندگان امروزی محسوب می‌شوند، شاید از بال‌های خود به روشی مشابه استفاده می‌کرده‌اند.

بر همین اساس، یابلونسکی و همکارانش در سال‌های اخیر تلاش کرده‌اند این فرضیه را به شکل آزمایشی بررسی کنند. آن‌ها از ربات‌های دایناسوری و شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای استفاده و واکنش حشرات را نسبت به نمایش‌های حرکتی این موجودات بازسازی‌شده بررسی کرده‌اند. این رویکرد بخشی از جریان رو به رشد پژوهش‌هایی است که تلاش می‌کنند رفتار جانوران منقرض‌شده را با روش‌های تجربی بازسازی کنند.

به گزارش ساینس‌نیوز، در پژوهشی جدید، تمرکز بر گروهی از دایناسورهای کوچک و پردار به نام پناراپتورا (Pennaraptora) بوده است. به گفته مین‌یانگ سون، دیرینه‌زیست‌شناس مهره‌داران در دانشگاه مینه‌سوتا در مینیاپول const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();