افشین نوری
۱۳ شهریور ۱۴۰۵ ساعت ۲۰:۴۴ 
باستانشناسان در سه غار واقع در استان گرانادا در اسپانیا، استخوانهای انسانی را بررسی کردهاند که روی آنها آثار برش و گازگرفتگی دیده میشود. این نشانهها احتمال آدمخواری را مطرح میکنند.
برخی استخوانها پس از جدا شدن گوشت جوشانده شده بودند و تعدادی دیگر نیز با پودر سینابار پوشانده شده بودند؛ مادهای که شاید در آیینهای تدفینی کاربرد داشته است. هنوز مشخص نیست این رفتار از انتقامگیری از دشمنان ناشی شده یا نوعی احترام و آیین مربوط به مردگان بوده است.
وقتی آدمخواری از طریق شواهد باستانشناختی بررسی میشود، دسترسی به معنای واقعی آن اغلب بسیار دشوار است. یافتههای مادی همیشه امکان بررسی کامل روابط انسانی یا جنبههای ناملموس این رفتار را فراهم نمیکنند. آدمخواری انسانی شکلها، کارکردها و زمینههای بسیار متفاوتی داشته و به همین دلیل، تفسیر آن یکی از دشوارترین مسائل در باستانشناسی پیشاتاریخی محسوب میشود.
آدمخواری در جنوب شبهجزیره ایبری پدیدهای منفرد نبود و در طول دوره نوسنگی بارها تکرار شد. این روند بازتابی از تغییرات در سازمان اجتماعی، روابط میان گروهها و شیوه برخورد جوامع با خشونت و مرگ بود.