استاد دانشگاه تهران با بیان این که تعیین حدود بستر و زیر بستر برای ایران بسیار مهم است، در عین حال تصریح کرد که در دریاچههای مرزی در مناطق مختلف جهان، ساحل هر کدام از کشورها مبنای توافق است، یعنی هر کدام از کشورها به اندازه ساحلشان سهم دارند و بر همان اساس وارد مذاکره میشوند.
این استاد دانشگاه با بیان اینکه بحث انرژی و منابع زیر بستر دریاچه در اصل بعد از فروپاشی اتحاد شوروی مطرح میشود، گفت: این کشورها به شدت دچار مشکلات ناشی از نظام برنامهریزی متمرکز دوران اتحاد شوروی بودند و در شرایط استقلال به دنبال تامین منابع مالی آن هم از طریق منابع خودشان برآمدند و طبیعتا کالایی که در بازار جهانی قابل عرضه بود همین منابع انرژی بود. قزاقستان منابع عظیمی را در شمال دریای خزر از نفت و گاز در اختیار دارد، جمهوری آذربایجان که درگیر جنگ با ارمنستان در مسئله قره باغ بود به این منابع بسیار نیازمند بود، برای ترکمنستان هم مسأله بیشتر بحث حاکمیتی بود، زیرا یک پنجم منابع گاز جهان در اختیار این کشور قرار داشت، برای جمهوری اسلامی ایران که در جنوب این دریاچه قرار داشت موضوع بهرهبرداری از منابع دریای خزر با توجه به اینکه بخش ساحلی ایران عمیق است و فناوریهای جدید و پیشرفته برای استخراج و توسعه آن نیاز دارند، بیشتر جنبه حاکمیتی پیدا کرد.