
به گزارش مجله خبری نگار، پس از کودتای ۲۸ مرداد، این آمریکوفیلهای تازه به دوران رسیده بودند که با توجه به شرایط داخلی و بین الملل، فصل جدیدی از سیاست را در دوره پهلوی آغاز کردند. سرآغاز این رویکرد را باید در «کانون مترقی ایران» و سپس، «حزب ایران نوین» جست و جو کرد. گذار از بی ثباتی برآمده از بحرانهای سیاسی ناشی از تزلزل رژیم و شکاف بین نخبگان سنتی و مدرن در میان الیت قدرت؛ از عواملی است که شاه را به فکر انجام تغییراتی در راستای رسیدن به اهداف جدیدش، انداخت. تغییراتی که او از آنها با عنوان «اصلاحات» یاد میکرد؛ اصلاحاتی که نه لزوماً از سر خیرخواهی و طبق سیر طبیعی آن، بلکه بنابر توصیه آمریکا و برای جلوگیری از نفوذ کمونیسم و نیز تثبیت سلطنت، انجام گرفت.
