“ما در دوران اصلاحات آزادی تئاتر و سینما را دیده بودیم و در آن شرایط نفس میکشیدیم. صفهای طولانی جشنوارههای فیلم و تئاتر فجر فراموش شدنی نیست. روزگاری که فرهنگ و هنر اهمیت داشت.به هرحال برایم روشن بود چه اتفاقی در حال رخ دادن است و بر همین اساس سعی کردم با انداختن رای به صندوق نظرم را اعلام کنم. در نهایت وقتی دولت روحانی سر کار آمد همهاش به این فکر میکردم که آیا واقعا امکان دارد به آن سالها بازگردیم؟ ولی خب گذر زمان نشان داد که قطعا چنین اتفاقی نمیافتد و نباید امید زیادی داشت.
بازیگر «۵۰ کیلو آلبالو» با اشاره به این تصور عوام که سینما پشت صحنه سالمی ندارد اظهار کرده است:
معتقدم سالم ماندن در هر حرفهای کاملا به روحیات و ذهنیات اشخاص بستگی دارد. مثلا عدهای بیان میکنند «سینما کثیف است.» خب مگر سینما جزیی از جامعه نیست؟ و آیا همهچیز در جامعه پاک و پاکیزه و تمیز است؟ به نظرم کاملا به زاویه دید افراد بستگی دارد. به هرحال این مسائل در جامعه وجود دارد و حالا بخشی از آن در سینما هم دیده میشود ولی این طور نیست که بگوییم همه سینما ناپاک است. تفاوت اصلی اینجاست که به دلیل شهرت افراد، هر اتفاقی در سینما رخ میدهد در جامعه و بین مردم نمود و بازتاب گستردهتری پیدا میکند. در نهایت اگر سینما بیمار می باشد پس مشکلی در کل جامعه وجود دارد که باید به آن توجه کرد. به عنوان مثال اگر ملاک قضاوت ما آمار طلاق در میان اهالی سینما باشد؛ کافی است به راهروهای دادگاههای خانواده سر بزنیم و آمار طلاق در کشور را جستوجو کنیم.”