۲۰ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۷:۴۵
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از مهر، نمایش «پایین نردبان» به نویسندگی مهران عشریه و کارگردانی فرزین محدث که این شبها در تماشاخانه خورشید به صحنه میرود، متنی است که به جای تکیه بر روایت کلاسیک و ساختار ارسطویی، فضایی مدرن و روانکاوانه را پیش روی مخاطب قرار میدهد؛ فضایی که در آن خاطرات، امیال سرکوبشده و لایههای ناخودآگاه شخصیتها در قالب تکگوییهای موازی ظاهر میشوند. در این اثر، شخصیت اصلی، زنی ۴۲ ساله، دندانپزشک و تنهاست؛ شخصیتی که از بیرون شاید زندگی کاملی داشته باشد اما در مواجهه با امیال و آرزوهای سرکوبشده خود به نوعی بیهویتی و بحران درونی رسیده است. فرزین محدث نیز در مقام کارگردان تلاش کرده این لایههای روانی را از طریق بدن و تواناییهای بازیگران روی صحنه عینیت ببخشد. از همینرو با نویسنده و کارگردان این نمایش به گپوگفت پرداختیم.
در ادامه، گفتگو با مهران عشریه نویسنده، و فرزین محدث کارگردان نمایش «پایین نردبان» را میخوانید.
*اگر بخواهیم از منظر ساختار و سبک به نمایش «پایین نردبان» نگاه کنیم، این متن چه فضایی ایجاد میکند و شخصیت اصلی چه نسبتی با این فضا دارد؟