تولد نوزاد، آغاز فصل جدیدی در زندگی والدین است. در این میان، اگرچه اغلب توجهها به نقش مادر در مراقبت از نوزاد معطوف میشود، اما تحقیقات علمی نشان میدهد که حضور فعال پدر نیز نقش بسیار مهمی در رشد عاطفی، شناختی و اجتماعی کودک دارد. یکی از بهترین راهها برای تقویت این ارتباط، انجام بازیهای تعاملی بین پدر و نوزاد است.
بر اساس مطالعات روانشناسی رشد، دلبستگی ایمن به معنای ایجاد رابطهای مبتنی بر امنیت، اعتماد و پاسخدهی عاطفی میان نوزاد و مراقب است. اگرچه نظریه دلبستگی در ابتدا بیشتر بر رابطه مادر و نوزاد تمرکز داشت، اما پژوهشهای جدید نشان میدهند که نوزادان میتوانند همزمان با هر دو والد، دلبستگی ایمن و عمیقی برقرار کنند.
بازی، زبان مشترک نوزاد و والدین است. حتی نوزادان چندماهه نیز از طریق تماس چشمی، لبخند، صداها و حرکات ساده با محیط اطراف ارتباط برقرار میکنند. زمانی که پدر در این تعاملات مشارکت میکند، علاوه بر تقویت پیوند عاطفی، به رشد مغز، مهارتهای ارتباطی و احساس امنیت کودک نیز کمک میشود.
روزانه چقدر بازی با نوزاد کافی است؟
حتی ۱۰ تا ۲۰ دقیقه تعامل باکیفیت و بدون حواسپرتی میتواند تأثیر مثبتی بر رابطه پدر و نوزاد داشته باشد.
