اقتصاد۲۴- سرانجام پس از یک دهه برزخ مدیریتی، تعلیق و مناقشات فرساینده بر سر واگذاریهای شبههبرانگیز، شرکت هواپیمایی «کیشایر» با دستور وزیر اقتصاد و پس از بررسیهای حقوقی، موقتاً از لیست سیاه واگذاریهای سازمان خصوصیسازی خارج شد و به خانه اول خود، یعنی سازمان منطقه آزاد کیش بازگشت. این بازگشت اگرچه در نگاه نخست یک پیروزی برای مطالبهگری محلی، هتلداران و ساکنان جزیره به شمار میرود، اما واقعیت تلختر از آن است که بتوان جشن گرفت؛ سازمان منطقه آزاد کیش امروز شرکتی را تحویل گرفته که فرسنگها با نگین سودده و درخشان دهه نود فاصله دارد. آنچه امروز به خانه بازگشته، پیکر نیمهجانی از یک ایرلاین استراتژیک است که قربانی رویکردهای ایدئولوژیک، شعارزده و ضدتوسعهای دولت سیزدهم و بهویژه تفکر حاکم بر دوران مدیریت حجتالله عبدالملکی در مناطق آزاد شده است.
بررسی فاکتور خسارتهای این تعلیق و برزخ حقوقی، تصویری هولناک از یک دهه بیتصمیمی و مدیریت غیرتخصصی را پیش چشم کارشناسان میگذارد؛ فرآیندی که یک دارایی زیرساختی و شریان حیاتی منطقه را به بهانه خصوصیسازی قفل کرد و در نهایت، آن را با کوهی از بدهی، ناوگانی زمینگیر و زیانی نجومی رها ساخت.