کمتر ژانری در فرهنگ عامه به اندازه زامبی توانسته است ماندگار بماند و بارها خودش را بازتعریف کند. از تهدید حسابشده آثار کلاسیک جرج رومرو گرفته تا هجوم دیوانهوار زامبیها در 28 Days Later، زامبیها همیشه بازتابی از ترسهای عمیق انسان بودهاند؛ ترس از فروپاشی جامعه، انزوا و تلاش برای زنده ماندن. این موجودات بهقدری انعطافپذیر هستند که میتوانند وارد ژانرهای مختلفی مثل طنز، اکشن، عاشقانه و حتی درامهای تاریخی شوند. درست زمانی که به نظر میرسد این ژانر در حال فراموش شدن است، دوباره با داستانهایی تازه و دندانهایی تیزتر بازمیگردد.
سال ۲۰۲۶ نمونهای از همین بازگشت دوباره است. این سال با دو اثر مهم در ژانر زامبی آغاز شد؛ We Bury the Dead با بازی دیزی ریدلی و فیلم مورد انتظار 28 Years Later: The Bone Temple که تنها چند هفته پس از یکدیگر منتشر شدند. این اتفاق نشان داد علاقه مخاطبان به داستانهای هوشمندانه، شیک و پرسرعت زامبی هنوز از بین نرفته است. با اینکه تنها نیمی از سال گذشته و هنوز دنبالههای قدیمی و آثار بینالمللی بیشتری در راه هستو پیش از مرگش در سال ۲۰۱۷ ساخته میشود.
این پروژه که سالها بلاتکلیف بود، در ماه مه ۲۰۲۶ تغییرات بزرگی را تجربه کرد. کیت بکینسل به عنوان بازیگر اصلی جایگزین میلا یوویچ شد و برادران پاز (The Golem) وظیفه کارگردانی را از برد اندرسون بر عهده گرفتند.
هو سونگ پاک، بدلکار باسابقه فیلم Bullet Train، مسئول طراحی صحنههای اکشن خواهد بود و استودیو Magenta Light Studios نیز برای اکران سینمایی فیلم در آمریکای شمالی به پروژه پیوسته است.
هفتمین قسمت از مجموعه رومرو در زمینی ویرانشده روایت میشود؛ جایی که آخرین بازماندگان بشریت میان گروههای متخاصم و تهدیدی در حال تکامل از مردگان متحرک گرفتار شدهاند.
این فیلم قرار است پایانی شخصیتمحور و تأملبرانگیز باشد که به میراث مجموعه احترام میگذارد. برادران پاز اعلام کردهاند ورود به دنیای رومرو هم افتخار است و هم مسئولیت، و قصد دارند ضمن حفظ دیدگاه او، تجربهای خشن و مدرن برای مخاطبان امروزی ارائه کنند.
با توجه به نبود تاریخ اکران و ادامه روند انتخاب بازیگران، احتمال عرضه فیلم در سال ۲۰۲۶ کم است؛ اما پس از سالها توقف، حرکت دوباره این پروژه برای طرفداران قدیمی مجموعه اتفاقی خوشحالکننده محسوب میشود.