گروه ورزشی: اقدام سهراب بختیاریزاده در اخراج صالح حردانی، کاپیتان دوم استقلال، نه یک تصمیم احساسی، بلکه یک ضرورت حرفهای بود. او در شرایطی که تیم با پنجره نقلوانتقالاتی بسته روبرو بود، نظم را بر حفظ یک بازیکن تأثیرگذار ترجیح داد. این رویکرد، یادآور برخورد آرتتا با اوبامیانگ در آرسنال است که به دلیل تأخیر در تمرین، کاپیتان را از ترکیب کنار گذاشت. در هر دو مورد، سرمربی ثابت کرد که هیچکس بالای قوانین تیمی نیست و کاپیتان بودن، مسئولیت مضاعفی برای پایبندی به انضباط ایجاد میکند.
به گزارش بولتن نیوز، بختیاریزاده با اشاره به رفتار حردانی در ضربه ایستگاهی دربی و بیانضباطیهای یکماهه، نشان داد که صبر استراتژیک او به پایان رسیده است. این دقیقاً همان مسیری است که سرمربیان بزرگی چون کونسیسائو در میلان با کالابریا یا مدیریت مایورکا با دنی رودریگز طی کردند. در فوتبال اروپا، خلع کاپیتان به دلیل اعتراض در شبکههای اجتماعی یا درگیری لفظی، امری رایج است. استقلال نیز برای باقیماندن در جرگه باشگاههای حرفهای، نیاز به چنین برخوردهای قاطعی دارد تا پیام روشنی به سایر بازیکنان بفرستد.