به گزارش خبرنگار آنا، دریاچهای که پاییز سال گذشته بهطور کامل خشک شده بود و اکنون به لطف بارشهای بهاری ۴.۳ میلیارد مترمکعب آب در خود ذخیره کرده و به یکسوم حجم پایدار رسیده است، هرچند نشانهای امیدوارکننده از احیای اکوسیستم محسوب میشود، اما کارشناسان تأکید دارند که چالش اصلی نه ورود آب، بلکه حفظ و ماندگاری آن در سالهای آینده است.
تجربه بسیاری از دریاچههای جهان نشان داده که احیای موقت ناشی از بارشهای ترسالی، بدون اصلاح ساختارهای مدیریتی، میتواند تنها یک وقفه کوتاه در روند خشکشدن باشد.
از دیدگاه هیدرولوژیکی، بقای دریاچه به برقراری «تراز آبی مثبت» وابسته است؛ به این معنا که میزان آب ورودی از بارشها، روانابها و رودخانههای تغذیهکننده باید از مجموع تلفات ناشی از تبخیر، نفوذ و برداشتهای انسانی بیشتر باشد. در شرایط کنونی، با وجود افزایش ذخیره آب، بخش قابل توجهی از این حجم در ماههای گرم سال در معرض تبخیر قرار دارد. افزایش دمای هوا و وقوع موجهای گرمایی ناشی از تغییرات اقلیمی میتواند سالانه صدها میلیون مترمکعب از آب ذخیرهشده را از بین ببرد.