به گزارش خبرآنلاین، معدن دلفین در سواحل جنوب استرالیا، امروز بیش از هر زمان دیگری شبیه یک شاخص عجیب برای تنشهای جهانی بهنظر میرسد. این گودال عظیم تنگستن در بیش از یک قرن گذشته با هر موج جنگ و صلح، سرنوشت متفاوتی پیدا کرده است. بازگشت دوباره آن در حالی رقم میخورد که جهان بار دیگر برای دسترسی به مواد معدنی حیاتی، از واشنگتن و بروکسل تا پکن و مسکو، وارد رقابتی تمامعیار شده است.
به نقل از زومیت، در چنین فضایی، معدنی که زمانی متروک و پر از آب شده بود، حالا میتواند به یکی از نمادهای عصر تازه امنیت منابع بدل شود.
دیوید فیکلینگ، ستوننویس بلومبرگ، در مقالهای به این معدن پرداخته است.
تنگستن؛ فلزی فوقالعاده سخت که برای استحکام گلولهها، مهمات و زره به کار میرود، اکنون در نگاه قدرتهای بزرگ به عنصری راهبردی تبدیل شده که هم میتواند جنگها را تغذیه کند و هم شاید با تضمین عرضه، به عاملی بازدارنده بدل شود.
میراث یک معدن جنگی
معدن دلفین بیش از ۸۰ هکتار وسعت دارد و زمانی بزرگترین محل کار در جزیره کینگ بود؛ جزیرهای با تنها ۱۶۰۰ نفر جمعیت که میان تاسمانیا (ایالتی جزیرهای در جنوب استراللماتیک، ارسال عناصر نادر خاکی به ژاپن را قطع کرد، روشن شده بود که پکن آماده است این صنایع را برای کسب اهرم فشار سیاسی به سلاح تبدیل کند.
چند هفته پس از بازگشت ترامپ به کاخ سفید در ژانویه ۲۰۲۵، پکن محدودیتهای صادراتی بر تنگستن اعمال کرد و آن را در کنار عناصر نادر خاکی، آنتیموان و گالیم، به قلب زرادخانه تجاری خود افزود.
برای استرالیا، این بحران فرصتی تازه فراهم کرده است. استرالیا از بزرگترین ذخایر لیتیوم، عناصر نادر خاکی و تنگستن برخوردار است و ائتلافی دیرینه با واشنگتن دارد. آنتونی آلبانیزی، نخستوزیر استرالیا، میخواهد کشورش را به نوعی معدن فراساحلی برای آمریکا تبدیل کند.
آمریکا و استرالیا در اکتبر گذشته بیش از ۲ میلیارد دلار بودجه مشترک برای مواد معدنی حیاتی اعلام کردند. معدن دلفین در دوران صلح سالها رها شد، اما احیای آن اکنون نشانه ورود به دورانی دیگر و خطرناکتر است.
۵۸۵۸