
بر پایه بررسی ۱۵ هزار سند تاریخی؛
بازخوانی یک قرن صنایعدستی اصفهان در آینه اسناد
اصفهان- سمیه بختیاری در کتاب «صنایع دستی استان اصفهان به روایت اسناد (۱۲۵۰–۱۳۵۷)» با تکیه بر هزاران سند آرشیوی، تصویری مستند از تحولات صنایعدستی این منطقه از دوره قاجار تا پایان پهلوی دوم ارائه میدهد و نشان میدهد چگونه عوامل اقتصادی، اجتماعی و نهادی بر شکلگیری و افول رشتههای مختلف این حوزه تأثیر گذاشتهاند.
سرویس استانهای خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – کوروش دیباج: همزمان با فرا رسیدن روز جهانی و هفته صنایعدستی، اصفهان بار دیگر در کانون توجهات ملی و بینالمللی قرار گرفته است؛ شهری که نهتنها بهعنوان یکی از خاستگاههای اصلی هنرهای سنتی ایران شناخته میشود، بلکه با برخورداری از دو عنوان جهانی در حوزه صنایعدستی، جایگاهی ممتاز در نقشه فرهنگی و هنری جهان دارد. این مناسبت فرصتی است برای بازخوانی نقش تاریخی و معاصر اصفهان در تولید، تداوم و بازآفرینی هنرهای سنتی؛ نقشی که در لایههای مختلف تاریخ اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی این شهر قابل ردیابی است و همچنان در پیوند با زیست امروز صنعتگران و هنرمندان ادامه دارد.
در همین چارچوب، کتاب «صنایعدستی استان اصفهان به روایت اسناد (۱۲۵۰–۱۳۵۷)» اثر سمیه بختیاری، نویسنده، پژوهشگر و دانشآموخته دکتری تاریخ ایران دوره اسلامی از دانشگاه اصفهان، بهعنوان یکی از آثار مهم در حوزه تاریخ اسنادی صنایعدستی، جایگاه ویژهای دارد. این کتاب با اتکا بر حدود ۱۵ هزار برگ سند تاریخی و رویکردی موضوعمحور، تلاش کرده تصویری مستند و چندلایه از تحولات صنایعدستی اصفهان در گذار از دوره قاجار تا پایان پهلوی دوم ارائه دهد. ویژگی شاخص این اثر، عبور از روایتهای صرفاً توصیفی و تمرکز بر مناسبات اقتصادی، اجتماعی و نهادی صنایعدستی است؛ رویکردی که امکان بازخوانی دقیقتر تاریخ هنرهای سنتی را فراهم میکند.
