هنگامی که بدانیم کشورمان روی نوار جهانی زلزله واقع شده، دیگر آمار بسیار زیاد زمینلرزهها برایمان عجیب نخواهد بود؛ اما چه میتوان گفت وقتی میشنویم که با هر بار لرزیدن زمین زیر پای هموطنانمان، برخی مسئولان به دنبال تعیین حد و حدود وظایف قانونیشان در قبال مردم افتاده و به جای خدمت بیمزد و منت، از مردم طلبکار میشوند!
شماخی در پی دور نخست جنگهای روسیه با ایران بنا به قرارداد گلستان (بسته شده در سال ۱۸۱۳ به میانجیگری انگلستان!) به روسیه داده شد و اینک از شهرهای جمهوری آذربایجان است که شماخا نامیده میشود. خاقانی از شاعران بزرگ و قصیده سرای ایران که در قرن دوازدهم میلادی (۱۱۲۲ ـ ۱۱۹۰) میزیست، از همان منطقه برخاسته بود؛ قصیده ایوان مدائن او معروف است.
لطیفی در بخشی از گلایههایش میگوید: «شما مقایسهای کنید بین زلزلهای که در ایران رخ داده با زلزله کشور ژاپن. دولت ژاپن فقط برای کمک و نجات اولیه، زلزلهزدگان را برای مدت دو هفته اسکان داده و خوراکشان را تأمین کرده است و بعد والسلام. مردم آنها هم هیچ توقعی از دولت خود ندارند»؛ مثالی از سرزمین ساموراییها که هنوز مدیران ناموفقشان عذرخواهی و هاراگیری را از یاد نبردهاند!