خبرگزاری آنا– علی رحمانی: نخستین بار در هنگام به پایان رساندن مقطع کارشناسی ارشد بهوسیله مطالعه کتاب سبزرنگ و جامع دکتر «صفاءالدین تبرائیان» با ماجرای غمبار انتفاضه بزرگ شعبانیه در خاک زرخیز کشور عراق آشنا شدم. پس از آشنایی اجمالی با دوران محنتبار شیعه در هنگام انتفاضه شعبانیه، از سر کنجکاوی و تلاش برای کشف حقیقت با خود عهد نمودم تا درصورتیکه دست تطاول روزگار گل عمرم را نچیده بود، به مصاحبه با مؤلف دانشمند و محترم این کتاب و تلاش برای روشن کردن ابعاد بیشتری از نقش علمای معظم نجف اشرف در این قیام خونین و البته افتخارآمیز بپردازم. اینک پس از سالها، مصاحبهای مفصل با تکیه بر یافتههای جدید مؤلف محترم درباره انتفاضه شعبانیه تقدیم دیدگان پرارج خوانندگان محترم میگردد.
آنا: لطفاً نگاهی اجمالی به نقش مرجعیت و علما در فرایند انتفاضه شعبانیه عراق داشته باشید؟
اخیراً کتاب انتفاضه شعبانیه در اواخر نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران ویراست مجدد شد و تقریباً حدود ۱۰۰ صفحه به فصل مربوط به انتفاضه نجف اشرف افزوده شد. در خصوص اینکه انتفاضه از اهوار (جمع هور) شروع شد یا اینکه از میدان سعد بصره آغاز شد، بین محققان اختلافنظر وجود دارد. بر اساس تحقیقاتی که ما کردیم هنگامیکه ارتش شکستخورده عراق از کویت اخراج شد. آن تیراندازی معروف به سمت عکس صدام در میدان سعد بصره صورت گرفت و لهیب انتفاضه زبانه کشید. در مدت کوتاهی از ۱۸ استان عراق ۱۴ استان به دست منتفضین افتاد. میدانید که اخیراً یک استان دیگر (دهوک) به کشور عراق اضافه شده، اما قبلاً ۱۸ استان بود؛ از این تعداد فقط استانهای صلاحالدین، نینوا و الانبار و البته بغداد بودند که سقوط نکردند. البته شهرکهای حومه بغداد به دست منتفضین افتاد. صدام به این استانها میگفت استان سفید بقیه استانها ازنظر وی استانهای سیاه بودند. در عرض مدت ۲ هفته قلعوقمع، کشتار و جنایتی که صورت گرفت، نیم میلیون نفر به شهادت رسیدند. شاید چنین عددی با وقایعی که اخیراً انسان راجع به غزه میشنود که مثلاً تعداد شهدا به حدود ۶۰۰۰۰ نفر رسیده، تعجبآور باشد که در یک کشور ظرف مدت ۲ هفته نیم میلیون نفر قتلعام شوند که البته بسیاری از آنها در گورهای دستهجمعی افکنده شدند.