۱۴۰۴/۰۲/۳۱
به گزارش روزپلاس، سید امیرعلی میرزاد کارگردان نمایش «طناب» اثر پاتریک همیلتون که این روزها در تماشاخانه طهران روی صحنه رفته است در رابطه با دلایل انتخاب این نمایشنامه عنوان کرد: اولین موضوعی که برای من جذاب و چالشبرانگیز بود، این بود که در نمایشنامه هیچگونه تعویض صحنهای وجود ندارد و از ابتدا تا انتها، نمایش تقریباً در یک لوکیشن اتفاق میافتد. این ویژگی بهطور کلی فرآیند تعویض صحنه را که معمولاً حس و اتمسفر نمایش را میشکند، حذف میکند و از ایجاد فاصله میان نمایش و مخاطب جلوگیری میکند. دومین چالش، شخصیت پردازی های متنوع و انعطافپذیر متن بود بهطوری که در اجرا هر شخصیت میتوانست بهطور متفاوت و با سبکهای گوناگون توسط بازیگر ایفا شود. این امر چالشی جدی برای من و بازیگرانم بود و نیاز به دقت و توجه ویژه داشت.
وی ادامه داد: اگر به تاریخ سینما، تئاتر و ادبیات نمایشی نگاهی بیندازیم، شخصیتهای منفی، ضدقهرمانان و قاتلانی را میبینیم که از دل بحرانهای اجتماعی شکل گرفتهاند و به همین دلیل برای مخاطب سمپاتیک هستند اما ما تلاش کردیم این ایده را بهطرزی متفاوت بیان کنیم و از زاویهای جدید به این موضوع بپردازیم. هدف ما بیشتر از آنکه بخواهیم مخاطب را از طریق شخصیتپردازی به وجد آوریم، این بود که او را به تفکر واداریم و درک عمیقتری از قشر طردشده جامعه به او ارائه دهیم.
بازیگر نمایش «اسبها» درباره ویژگی ها و مضمون نمایش بیان کرد: نمایش ما داستان خود را در ۲ لایه روایت میکند. لایه نخست، که بهطور نسبی در سطح قرار دارد، نسخه ترجمهشدهای از اثر پاتریک همیلتون است که در قالب سه پرده، یک داستان جنایی و پرتعلیق را ارائه میدهد. اما لایه دوم، که عمق بیشتری دارد و حاصل دراماتورژی ما از این متن طی ۶ ماه کار مداوم است، سعی دارد به این پرسش بپردازد که آیا عناصر این داستان جنایی، یعنی قاتل، مقتول و کارآگاه، میتوانند جای خود را تغییر دهند؟ در این لایه، قاتل داستان ممکن است قربانی باشد و کسانی که به ظاهر معصوم به نظر میآیند، در حقیقت قاتلان شخصیت هستند. این نمایش هم طردشدگی را بهعنوان یک مسئله اجتماعی نقد میکند و هم بهعنوان یک پرسش فلسفی، مفهوم مسئولیت فردی را مورد بررسی قرار میدهد.