بازار جهانی نفت این روزها شاهد رفتارهای متفاوت از گذشته است که بیش از هر چیز نوعی بیانگر تغییر در نحوه ادراک ریسکهای سیاسی تلقی میشود
جوان آنلاین: بازار جهانی نفت این روزها شاهد رفتارهای متفاوت از گذشته است که بیش از هر چیز نوعی بیانگر تغییر در نحوه ادراک ریسکهای سیاسی تلقی میشود. افزایش دوباره قیمت نفت پس از اظهارات اخیر رئیس رژیم آمریکا، نشانهای از این تغییر محسوب میشود چه آنکه بیتوجه به دروغبافیهای رژیم آمریکا برای مدیریت بازار انرژی مسیر خود را میرود و طبعا زمانی که تهدیدها اثرگذاری خود را از دست میدهند، بازار به سمت واقعیتهای عینی حرکت میکند و این دقیقا همان اتفاقی است که اکنون در حال رخ دادن است.
در هفته گذشته، اعلام یک مهلت زمانی برای مذاکرات با ایران که در راستای فریب رژیم تروریستی آمریکا مطرح شد، توانست بهطور موقت قیمت نفت را مقداری کاهش دهد چراکه بازار در آن مقطع، این پیام را بهعنوان نشانهای از احتمال تغییر در مواضع ایران مقتدر تفسیر کرد و واکنش خود را در قالب افت قیمتها نشان داد. اما تکرار همان الگو با ادبیاتی متفاوت، این بار نتیجهای معکوس به همراه داشت به طوری که تعویق جدید در تهدید حمله به تاسیسات انرژی کشورمان که باز هم در راستای فریب دشمن قابل تحلیل است، باعث کاهش قیمت نشد، بلکه بازار را به سمت افزایش دوباره هدایت کرد.
این تفاوت واکنش را باید در کاهش اعتبار سیگنالهای سیاسی جستوجو کرد. بازار نفت بهطور سنتی به اخبار ژئوپلیتیک حساس بوده است و این حساسیت وقتی تشدید میشود که پیامها از انسجام و قابلیت تحقق برخوردار باشند. هنگامی که تهدیدها بهصورت مکرر مطرح میشوند و در عمل بهخاطر تهدید قاطعانه جمهوری اسلامی ایران مبنی بر زدن سر در مقابل چشم، به اقدام مشخصی منجر نمیشوند، بهتدریج اثرگذاری خود را از دست میدهند. در چنین شرایطی، فعالان بازار ترجیح میدهند تصمیمات خود را بر اساس دادههای واقعی و قابل سنجش اتخاذ کنند.
بازار نفت به مرحلهای از بلوغ رسیده که میان «گفتار سیاسی» و «واقعیت عملی» تمایز قائل میشود. افزایش قیمتها پس از توئیت اخیر رئیس رژیم تروریستی آمریکا، در واقع بازتاب این درک جدید است که بازار متوجه استفاده این رژیم از حربه کثیف فریب در مقابل مقاومت جانانه محور مقاومت شده است، اما ریسکهای ساختاری همچنان پابرجاست. این ریسکها بیشتر به وضعیت میدانی در منطقه و بهویژه تنگه هرمز مرتبط است؛ جایی که ایران در حال اعمال کنترل بیشتری بر تردد کشتیها است.