به گزارش خبرگزاری علم و فناوری آنا، زمانی که بازار پیامک بازی بین مردم داغ بود، افراد پیامکهایی در رابطه با سرطان یا یک بیماری را به نقل از پروفسور سمیعی یا دکتر فلانی رئیس بیمارستان و … برای دوستان و آشنایان ارسال میکردند، گاهی هم هشداری با چاشنی ترس از مرگ دستهجمعی در پی مصرف یک دارو از سوی برخی افراد ساخته شده و بلافاصله دست به دست میشد کسی هم نمیپرسید سرطان چه ارتباطی با دکتر سمیعی دارد و اعلام مرگ دسته جمعی و آنی افراد چگونه در صلاحیت رئیس یک بیمارستان است در حالیکه اگر چنین چیزی واقعیت داشته باشد معمولاً باید از سوی پلیس یا مقامات وزارت بهداشت اعلام شود.
این موضوعات و پیامکها فقط در سطح شایعه باقی مانده و موجب هراس بخشی از مخاطبان که عموماً افراد ساده لوحی بودند، قرار میگرفت.
پس از سالها که دیگر «پیامک بازی» از تب و تاب افتاد و شبکههای اجتماعی به وجود آمد، این پیامها و سازندگان آنها خود را بهروز کرده و این نوع محتواها را در قالبهای دیگری و با اهدافی سودجویانه و بر بسترهای مختلفی ارائه کردند. بسیاری غوره نشده خود را مویز کردند و در قالب کارشناسهای همهچیزدان تولید محتوا را در این فضاهای نوظهور در دست گرفتند.