۱۴۰۵/۰۵/۱۰
به گزارش روزپلاس، ظهور صندوقهای ارزی در اقتصاد ایران، اگرچه گامی رو به جلو برای جذب داراییهای راکد ارزی است، اما بدون ایجاد یک «بازار بدهی ارزی» منسجم، این نهادها در خلأ عملیاتی باقی خواهند ماند. تحلیلهای اخیر نشان میدهد که این صندوقها نه تنها میتوانند بستری برای شکلگیری بازار بدهی ارزی باشند، بلکه عملاً بقای آنها در گرو توسعه چنین بازاری است. در نبود این ابزار، عمده منابع صندوقهای ارزی به سمت داراییهای کمبازده هدایت میشود که مانع از کارکرد اصلی آنها در تأمین مالی بخش مولد اقتصاد میگردد.
گذار از بانکمحوری به بازار بدهی؛ چرا صندوقها نیازمند اوراق ارزی هستند؟
اقتصاد ایران دهههاست که با چالش «بانکمحوری» مفرط در تأمین مالی روبروست. این وابستگی بیش از حد، فشار مضاعفی بر ترازنامه بانکها وارد کرده و عملاً آنها را از وظایف تخصصی خود دور کرده است. در این میان، صندوقهای سرمایهگذاری ارزی در بدو تولد با این پارادوکس مواجه هستند: آنها برای جذب سپردهگذاران باید بازدهی ارزی معقولی (متناسب با نرخ بهره جهانی) ارائه دهند، اما در بازارهای داخلیِ سنتی، ابزاری که بتواند هم امنیت سرمایه را تضمین کند و هم بازدهی ارزی ایجاد کند، به شدت کمیاب است.