ستاره شناسان اولین تصویر جزئی را از بادهای شدیدی ثبت کردهاند که مربوط به تولد ستارهای در هسته یک کهکشان است. این یافتهها تاییدی بصری هستند که بادهای ناشی از ستارههای تازه متولدشده مانع از شکل گیری ستاره در آن ناحیه هستند و در نهایت اندازه کلی کهکشان را محدود میکنند.
در این نواحی، ابرهای گاز خنک و چگالیده میشوند تا آنکه به جرم بحرانی برسند و گداخت ستارهای آغاز شود. ستارههای نو تابش الکترومغناطیس و بادهای قوی از ذرات پرسرعت گسیل میکنند که گاز اطراف را فشرده مکرده و به بیرون هل میدهند. علاوه بر این ستارگان کوتاهعمر سنگین به صورت ابرنواختر منفجر میشوند و بادهای قدرتمندتری تولید میکنند. رصد مرئی و اکس کهکشانهای ستارهزا تنها اجزای داغ و یونیده گاز خروجی را ردگیری کردهاند. اما در چند سال اخیر، تلسکوپهای رادیویی جریانهای بزرگی از گاز مولکولی سرد را آشکار کردهاند.
جزء سرد