در بین عکسهای منتشر شده از شهدای غواص عملیات «کربلای ۴»، عکس سه غواص دستبسته مشاهده میشود که تا چند ماه اخیر فکر میکردیم این 3 غواص شهید شدهاند؛ اما آنها زندهاند.
یکی از این غواصان «حمزه صابریفر» است. او متولد ۱۳۳۲ بوده که سال ۱۳۵۸ به عضویت بسیج درآمد. صابریفر برای تأمین امنیت چند ماه در استان کردستان بود و از سال ۶۰ به مناطق جنگی اعزام شد. این رزمنده دفاع مقدس در بیش از ۱۰عملیات بزرگ مثل مطلعالفجر، بیتالمقدس، والفجرها از جمله والفجر ۸ و کربلای ۴ شرکت کرد.
با توجه به اینکه عملیات والفجرهشت، یکی از بزرگترین و مهمترین عملیاتهای آبی ـ خاکی در دوران دفاع مقدس بود، حمزه صابریفر دوره آموزش غواصی را قبل از این عملیات در سپاه گذراند و توانست در عملیات والفجر هشت و سپس عملیات کربلای چهار حضور یابد.
شبی که رفقایمان روی آب شهید شدند
این غواص و آزاده دفاع مقدس درباره حضورش در کربلای چهار میگوید: «حدود ساعت ۱۰ و نیم شب سوم دی ماه ۱۳۶۵ قرار بود از ساحل خودمان، به طرف عراق حرکت کنیم. ما نمیدانستیم عملیات لو رفته است. بعثیها متوجه عملیات ما شده بودند و هر لحظه به ساحل ما تیراندازی میکردند. مسافت ما از ساحل ایران تا عراق بیش از ۷۰۰ متر بود و باید پا میزدیم تا به ساحل عراق برسیم. از همان دقایق اول شهید و مجروح دادیم تا به وسط اروندرود رسیدیم. بعثیها با شدت آتش روی سرمان میریختند. خودم را به سمت راست کشاندم و خیلی پا زدم. بعد برای رفع خستگی به اندازه کمتر از یک دقیقه روی آب خوابیدم و دوباره پا زدم. شهید سیدعلی حسینی که مسئول اطلاعات عملیات بود به من گفت: عملیات لو رفته، برگردید. گفتم: نمیتوانم برگردم. این همه شهید دادهایم و من باید جوابگو باشم. او خیلی اصرار کرد، اما من برنگشتم. فین پای راستم را درآورده بودم و از او خواستم فین پای چپم را درآورد. او فین را درآورد و روی خورشیدیهای عراقی آویزان کرد. من به سمت عراق رفتم و او هم به سمت ایران برگشت.»