«عیش و نیستی» ، احتمالاً کمخوانندهترین و قدرنادیدهترین است فقط یک بار منتشر شده و از آن کتابها هم نبوده که چاپهای غیرمجازش را کنار خیابان بفروشند یا فایل اسکنشدهاش دست به دست و گوشی بهگوشی بگردد.
«عیش و نیستی» ، احتمالاً کمخوانندهترین و قدرنادیدهترین است فقط یک بار منتشر شده و از آن کتابها هم نبوده که چاپهای غیرمجازش را کنار خیابان بفروشند یا فایل اسکنشدهاش دست به دست و گوشی بهگوشی بگردد.
سرویس هنر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) – مهتاب خسروشاهی؛ «من گفتم: گوش میکنم. حالا حرف بزن! حرف بزن! تماش کن! مگر حرفی که زن میخواهد بزند، تمامی دارد! ۱۰ دقیقه است که تو داری وقتت را تلف میکنی، من هم دارم وقتم را تلف میکنم!»
«تیری مونیه»، داستان را از نیازی زنانه یعنی نیاز به «شنیده شدن» و البته «حرف زدن»، شروع میکند. جایی که گاهی زن، پاسخ بسیاری از پرسشها را میداند اما دوست دارد بگوید، بشنود و شنیده شود.
