هر چند اجرای مصوبه تغییر ساعات آموزشی (از ۶ صبح تا ۱۳) با هدف کاهش مصرف انرژی انجام شد، اما تبدیل به یکی از بزرگترین چالشهای نظام آموزشی کشور شدهاست. این تصمیم نهتنها برنامه روزانه میلیونها دانشآموز و خانواده شان را زیر و رو کرده، بلکه موجی از انتقادات، نگرانیها و اعتراضات را به همراه داشتهاست.
جوان آنلاین: ساعت ۴:۳۰ صبح، زنگهای هشدار ساعتها و گوشیهای تلفن همراه، یکی پس از دیگری به صدا درمیآید. کمی بعد، کودکان نیمهخواب، با چشمانی سنگین از کمبود خواب، راهی مدرسه میشوند. خیابانها پر از دانشآموزانی است که بیرمق و خوابآلود به سمت کلاسهای درس میروند. در حالی که هنوز ذهنشان آماده یادگیری نشده و بیحوصلهتر از همیشه هستند. والدین با دیدن فرزندشان در این شرایط دلنگران میشوند و معلمان سردرگمند و تلاش میکنند خود را با شرایط جدید وفق دهند.
هر چند اجرای مصوبه تغییر ساعات آموزشی (از ۶ صبح تا ۱۳) با هدف کاهش مصرف انرژی انجام شد، اما تبدیل به یکی از بزرگترین چالشهای نظام آموزشی کشور شدهاست. این تصمیم نهتنها برنامه روزانه میلیونها دانشآموز و خانواده شان را زیر و رو کرده، بلکه موجی از انتقادات، نگرانیها و اعتراضات را به همراه داشتهاست.
اطلاعیهای که همه را غافلگیر کرد
عصر روز دوشنبه، ۲۲ اردیبهشت عصر آرامی بود که ناگهان وزارت آموزشوپرورش با انتشار اطلاعیهای اعلام کرد که از روز بعد، یعنی سهشنبه، تمامی مدارس کشور موظفند ساعات آموزشی خود را از ۶ صبح تا ۱۳ تنظیم کنند. این تصمیم که با هدف مدیریت مصرف انرژی و کاهش ناترازی برق گرفته شدهبود، به سرعت وارد فاز اجرایی شد! در واقع آن لحظه، مدارس تنها کمتر از ۱۵ ساعت فرصت داشتند تا خود را با این تغییر هماهنگ کنند!
بر اساس این اطلاعیه، تمامی مدارس تکشیفته و دوشیفته باید برنامههای آموزشی خود را مطابق با این زمانبندی جدید تنظیم کنند. حتی در مدارس دوشیفته نیز این تصمیم لازمالاجرا شد، یعنی نوبت اول از ۶ صبح تا ۹:۳۰ و نوبت دوم از ۱۰ صبح تا ۱۳:۳۰ سر کلاس درس حاضر شوند. از طرفی گفته شد، تمام امتحانات دانشآموزان پایههای یازدهم و دوازدهم از ۲۷ اردیبهشت تا ۲۲ خرداد در نوبت صبح برگزار شود.
این اطلاعیه همچنین تأکید داشت که دمای ساختمانهای مدارس باید حداقل ۲۵ درجه سانتیگراد تنظیم شود و سیستمهای سرمایشی مدارس از ساعت ۱۳ تا ۶ صبح روز بعد خاموش شوند.
این تصمیم در ابتدا به عنوان یک اقدام مدیریتی برای مصرف انرژی معرفی شد، اما در عمل، موجی از سردرگمی و نگرانی را در میان دانشآموزان، والدین و معلمان ایجاد کرد.
روایت ۲ روز سخت
تعداد زیای از والدین میپرسند که چگونه فرزندشان میتواند با این حجم از خستگی، درس بخواند. معلمان نیز نگرانند که چگونه با این وضعیت پیش آمده آموزش کیفی ارائه دهند. دانشآموزان اما، بیش از همه، در سکوتی نگرانکننده فرو رفتهاند، خیره به ساعتهای کلاس، منتظر پایان روزی که خیلی زود آغاز شدهاست!
مادر یک دانشآموز ابتدایی در تهران در این رابطه با نگرانی میگوید: «فرزندم هر روز ساعت ۴:۳۰ صبح بیدار میشود تا بتواند به موقع به مدرسه برسد. این وضعیت برای یک کودک قابلتحمل نیست. چرا باید بچهها قربانی ناترازی انرژی شوند؟»
پدر یکی دیگر از دانشآموزان مقطع دبیرستان اما، از مشکلات جدیدی که خانوادهاش با آن مواجه شدهاند، صحبت میکند: «در این دو روز، برنامه کل خانواده تغییر کردهاست. ما زودتر از همیشه بیدار میشویم، اما فرزندم همچنان خسته است. این تغییر ناگهانی بدون هیچ برنامهریزی باعث شده همه ما دچار استرس شویم.»
کلاسهایی خسته و بیحوصله
دانشآموزان با خوابآلودگی و بیحوصلگی وارد کلاسها میشوند و معلمان را با چالش جدیدی روبهرو میکنند. آنها میپرسند؛ چطور میتوان در چنین شرایطی آموزش مؤثری ارائه کنند؟ یکی از معلمان دبیرستان در این رابطه توضیح میدهد: «وقتی ساعت ۶ صبح کلاس را شروع میکنم، بچهها هنوز ذهنشان بیدار نشدهاست. چهرههایشان خسته و چشمهایشان خوابآلوده است. در چنین شرایطی به سختی میتوان انتظار داشت شرایط یادگیری خوبی رخ دهد. همچنین این وضعیت باعثشده میزان مشارکت آنها در کلاس به شدت کاهش پیدا کند.»
آنطور که مشخص است این تغییر ساعت تنها یک تغییر ساده نیست، بلکه کل سیستم آموزشی را تحتتأثیر این تصمیم قرار دادهاست.