مصاحبه با حمید ماهیصفت سهیلا عابدینی شاید دهههای پیشین تصور این موضوع هم خیلی جدی نبوده که یه نفر کارش بذلهگوییِ صرف باشه و تو یه جمعی، مهمونی، مراسمی روبهروی همه یا وسط جمع بایسته و با خاطرهگویی و لطیفهگویی مجلس گرم بکنه و این کارو هم با جدیت انجام بده. اصلا این کار، کارش […]
سهیلا عابدینی
شاید دهههای پیشین تصور این موضوع هم خیلی جدی نبوده که یه نفر کارش بذلهگوییِ صرف باشه و تو یه جمعی، مهمونی، مراسمی روبهروی همه یا وسط جمع بایسته و با خاطرهگویی و لطیفهگویی مجلس گرم بکنه و این کارو هم با جدیت انجام بده. اصلا این کار، کارش باشه. مثل کسی که آشپزی یه مراسمی رو به عهده بگیره، مثل کسی که صاحبمجلس باشه، مثل کسی که مدیر یه رویدادی باشه. حالا این کار به شیوههای متعدد داره تو همه جای دنیا اتفاق میافته. جوکر یا بذلهگو احتمالا برای ما ایرانیها زیاد غریبه و غریب نیست که تو هر شرایطی، حتی الان تو شرایط بحرانی پرش و جهش و خیز از پیکهای متعدد کرونا، از سختیها و تلخیها و دردها و شوخوشنگیها هم جوکی و لطیفهای میسازیم، یا میشنویم، یا میبینیم. با حمید ماهیصفت که اینکاره است و این کار، شغل اوست، گفتوگویی صمیمانه و خودمونی داشتیم. شاید یکی از علتهای این گپوگفت عدم تعطیلی این شغل باشه.