یکی از دلایل این برد بالا، ابعاد بزرگ هواپیماست. طول Su-34 حدود ۲۳.۳ متر و فاصله دو سر بالهای آن نزدیک به ۱۴.۶ متر است. در شرایط عادی، جنگنده روسی نیازی به چنین بردی ندارد، اما در صورت نیاز میتواند سه مخزن سوخت خارجی PTB-3000 را به جایگاههای تسلیحاتی خود اضافه کند. هر یک از این مخازن حدود ۳٬۰۰۰ لیتر سوخت در خود جای میدهد و در کنار سوخت داخلی، برد هواپیما را به شکل چشمگیری افزایش میدهد.
با ظرفیت سوخت داخلی، برد انتقالی Su-34 حدود ۴٬۰۰۰ کیلومتر است. اما با اضافه شدن مخازن خارجی و استفاده از حداکثر توان، این عدد میتواند از ۸٬۰۰۰ کیلومتر هم فراتر برود. این یعنی این جنگنده توانایی رسیدن به خاک آمریکا را د و آن را به یک پلتفرم راهبردی واقعی در سطح بینقارهای تبدیل کند.
Su-34 نخستینبار در سال ۱۹۹۰ وارد خدمت شد و سابقه عملیاتی قابلتوجهی دارد. تعداد دقیق آن مشخص نیست، اما تخمین زده میشود نیروی هوایی روسیه حدود ۱۲۳ فروند از این جنگنده را در اختیار داشته باشد. تولید سوخو-۳۴ همچنان ادامه دارد و با توجه به از دست رفتن برخی از آنها در جنگ اوکراین، تعداد این جنگنده در طول زمان تغییر میکند. با این حال، به نظر میرسد روسیه همچنان روی Su-34 بهعنوان یکی از ستونهای مهم توان هوایی خود حساب باز کرده است.
۵۸۵۸