امیرعباس واسعیزاده
انگار عصای دست امیر قلعه نویی در تیم ملی همیشه باید نام کوچک امید داشته باشد!
امیر قلعه نویی بعد از سالهای درخشان در استقلال راهی سپاهان شد. او با این تیم هم طعم قهرمانی در لیگ برتر را در ابتدای دهه ۹۰ چشید و البته که بازیکنان خوبی را به سطح اول فوتبال و تیم ملی معرفی کرد. در آن سالها قلعه نویی یک هافبک جوان را از تیم سطح ۲ لیگ آزادگان به سپاهان آورد که خیلیها در ابتدای راه از او ایراد گرفتند. سپاهان همیشه قدرت مالی بالایی داشته و میتواند بهترین خریدها را داشته باشد اما قلعه نویی ترجیح داد به یک بازیکن گمنام اعتماد کند.
آن بازیکن که توسط کیروش به تیم ملی هم دعوت شد، جام جهانی ۲۰۱۴ را از دست داد اما چون علیه مربی پرتغالی صحبت نکرد به تیم ملی برگشت و در سالهای بعد مهره ثابت ما در هافبک دفاعی بود، امید ابراهیمی به استقلال آمد و از آنجا لژیونر شد. وقتی کیروش در آستانه جام جهانی ۲۰۲۲ به تیم ملی برگشت، امید را در سن بالا دوباره دعوت کرد و وقتی او مصدوم شد، جایگاهش را در فهرست ۲۶ نفره تیم ملی نگه داشت. وقتی قلعه نویی به جای کیروش برگشت، کمتر کسی فکر میکرد شانسی برای هافبک ۳۷ ساله باقی مانده باشد اما در کمال تعجب همگان امیر قلعه نویی عصای دست قدیمیاش را به احمد نوراللهی آماده ترجیح داد.