این آش اصیل ایرانی شفابخش، بیماریها را از شما دور میکند
۰۸:۵۸ – ۲۳ آبان ۱۴۰۳
چغندر پختهشده یا «لبو» یکی از خوراکهای بسیار مقوی است که مایه اصلی آش اوماج اصفهانی را تشکیل میدهد. لبو یکی از سالمترین سبزیجات از خانواده اسفناجیان حاوی روی، مس، منیزیم، فسفر، ویتامین ب ۶ و تیامین است. نام دیگرش «شلغم خونین» است. چغندر قرمز پخته شده از قدیم نماد برکت و روزی بوده است که بویژه در شب یلدا میان دیگر خوراکیهای رنگارنگ به چشم میآید.
برای تهیه این آش، ابتدا چغندرها را رنده میکنند و در آب میپزند، سپس در ظرف جداگانه آرد را با کمی آب مخلوط و به لبو اضافه میکنند. پس از اینکه طعم مواد خوب باهم ترکیب شد کمی نمک به آن میافزایند و در انتها نیز با سرکه سفید یا قرمز، آش را سرو میکنند.
اوماج (آماج) در لغت نامه دهخدا به قطعههای بسیار کوچک خمیر به انداز ماش یا عدس گفته میشود که دلیل نامگذاری این آش نیز همین است.
اوماج در ترکی به معنی «وَرز دادن» است و تعبیری است که به شکل دادن خمیر وسط کف دستها اشاره میکند. روش دیگر تهیه این آش به این صورت است که ابتدا آرد را بعد از سه بار الک کردن داخل ظرف میریزند و وسط آن را با دست خالی میکنند، سپس کمکم به آن آبو ادویه جات استفاده میکنند. در این روش نیز آرد، نمک و آب را با دست گلوله میکنند و در نهایت این گلولههای آردی شکل را به مواد آش میافزایند.
ترکیبهای مشابه این خوراک در آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی، اردبیل، همدان و کرمان همچنین کشورهای تاجیکستان، ترکیه، آذربایجان و افغانستان نیز تهیه و طبخ میشود.
آش اوماج تبریز برخلاف آش اصیل اردبیلی سبزیجات دارد و شیر ندارد. زنان اردبیل در قدیم اوماج را از خمیر باقی مانده از رشته آش دستساز خانگی تهیه میکردند.
در «دانشنامه هزاره» تالیف محمدحسین فیاض آمده است:در افغانستان، اوماج را «ماجمالَک» و گاهی «اوماچ» نیز مینامند. اوماچ را برخی بهمعنای بوسه آبدار دانستهاند؛ خوردن این غذای آبدار در روزهای سرد زمستان، لذتبخش و شیرین است و بههمین دلیل به آن اوماچ گفتهاند.
منبع: همشهری آنلاین
منبع :باشگاه خبرنگاران جوان