به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، بررسی دقیق اسناد و منابع تاریخی پیرامون قیام امام حسین(ع)، پرده از آمار و ارقام تکاندهندهای از میزان استقبال اولیه کوفیان و در نهایت ریزش عظیم آنان برمیدارد.
بنابر روایت تسنیم، دادههای تاریخی نشان میدهد که فاصله میان «ادعای حمایت» تا «عمل میدانی» در کوفه، از 12 هزار دعوتکننده تا تعداد محدود یاریکننده امام حسین(ع) در کربلا، روایتگر یک فاجعه بزرگ است.
سیل نامهها به سوی مکه؛ 50 طومار و 12 هزار امضا
اولین موج حمایت کوفیان، در قالب نامههایی به امام حسین(ع) در مکه مشخص شد. مورخان در شمارش فیزیکی این نامهها اختلاف نظر دارند. طبری این تعداد را حدود 53 نامه و بلاذری آن را 50 نامه ثبت کردهاند. با این حال، گزارش 150 نامه که قائلان بیشتری دارد و در منابع کهنتری نیز به چشم میخورد، نشان میدهد که هر یک از این طومارها حاوی یک یا چندین امضا بوده است.
، همراهان مسلم را تنها 400 نفر گزارش کردهاند.
شاید تکاندهندهترین بخش این کالبدشکافی آماری، مربوط به لحظات پایانی و دستگیری مسلم بن عقیل باشد. در جریان محاصره خانهای که مسلم در آن پناه گرفته بود، تعداد افرادی که مأمور دستگیری وی شدند، در منابع تاریخی بین 60 تا 70 نفر و در بالاترین روایات بین 100 تا 300 نفر ثبت شده است.
مقایسه این آمار، تصویرگری بینظیری از جامعهشناسی قیام کوفه ارائه میدهد. جامعهای که 12 هزار نفر از آن با نامه، تا 18 هزار نفر (و بنا بر روایتی تا 80 هزار نفر) با بیعت، و تا 100 هزار نفر با اعلام آمادگی برای جنگ، از قیام امام حسین(ع) حمایت کردند، اما در نقطه عطف تاریخی، تنها عدهای کمی بر این عهد ایستادند و امام حسین (ع) را در کربلا یاری کردند.