اینترنت طبقاتی در ایران با وجود انکار رسمی، در عمل با تفاوت چشمگیر کیفیت و دسترسی میان اقشار مختلف نهادینه شده است. در شهری که آنتن موبایل در مرکز آن ناپایدار است و سرعت اینترنت در مناطق جنوبیاش گاه به عصر دایالآپ تنه میزند، عدهای با اینترنت بدون فیلتر، پرسرعت و باثبات، آزادانه در پهنه اطلاعات پرواز میکنند. در همان زمان، بسیاری دیگر در انتظار باز شدن یک صفحه ساده وب، انتظار میکشند و کلافه دکمه بارگذاری مجدد را فشار میدهند. این تصویر دوگانه، گرچه در سخنان رسمی انکار میشود اما در واقعیت روزمره میلیونها ایرانی عینیت یافته است. در چنین شرایطی وقتی معاون وزیر ارتباطات در پستی صراحتا میگوید: «ما قاطعانه با هر شکل از اینترنت طبقاتی مخالفیم»، نمیتوان بیپرسش از کنار این مساله گذشت. پرسش این است که اگر مخالفت وجود دارد، پس این دوگانگی چگونه و چرا برقرار است؟
اینترنت طبقاتی و سرزمینی با اینترنت ۲سرعته!
اینترنت طبقاتی در ایران با وجود انکار رسمی، در عمل با تفاوت چشمگیر کیفیت و دسترسی میان اقشار مختلف نهادینه شده است. در شهری که آنتن موبایل در مرکز آن ناپایدار است و سرعت اینترنت در مناطق جنوبیاش گاه به عصر دایالآپ تنه میزند، عدهای با اینترنت بدون فیلتر، پرسرعت و باثبات، آزادانه در پهنه اطلاعات …
اینترنت طبقاتی در ایران با وجود انکار رسمی، در عمل با تفاوت چشمگیر کیفیت و دسترسی میان اقشار مختلف نهادینه شده است. در شهری که آنتن موبایل در مرکز آن ناپایدار است و سرعت اینترنت در مناطق جنوبیاش گاه به عصر دایالآپ تنه میزند، عدهای با اینترنت بدون فیلتر، پرسرعت و باثبات، آزادانه در پهنه اطلاعات …