اینترنت بینالمللی از پنجشنبه شب کاملا قطع شده و برقراری اینترنت ملی نیز با وجود محدودیتهای گسترده از جمله عدم امکان سرچ و دسترسی به پیامرسانها، رسما امکان ایفای رسالت رسانهای را از مطبوعات داخلی سلب کرده است.
شرایط کشور وارد مرحله پیچیدهای شده است؛ اعتراضات صنفی که از بازار تهران آغاز شده بود به ناآرامی و درگیریهای خشونت آمیز رسیده است؛ بدیهی است که در چنین شرایط مسئولان در سطوح عالی و امنیتی شیوههای مختلفی را برای برقراری هرچه سریعتر آرامش بکار میگیرند. در این بین، اما خطاهایی نیز در جریان است که اگر نسبت به تبعات آن هشدار ندهیم و غافل شویم، میتواند نتایج غیرقابل جبران امنیتی در پی داشته باشد.
یکی از این اشتباهات آشکار، قطع گسترده اینترنت و سلب امکان برقراری هرگونه ارتباط و اطلاع رسانی است. کاهش سرعت اینترنت و کار نکردن فیلترشکنها در مواقع حساس، فارغ از درستی و نادرستی آن، سیاست آشنا و تکراری است. قطع کامل اینترنت که از سال ۱۳۹۸ در دستور کار قرار گرفته، راهکار متفاوتی است که بارها درباره آسیبهای آن سخن رفته است.