سعید میرشاهی – آسیه فروردین – وابستگی فزاینده به اینترنت، برخی از کشورها را ناچار به اتخاذ تدابیری برای اعمال حاکمیت بر فضای سایبر کرده است. برخی رویدادهای جهانی نیز مانند یک کاتالیزور برای دولتها عمل کردهاند تا به دنبال حاکمیت سایبری باشند.
مادهوانتی پالانیاپان، دستیار پژوهشی شورای تحقیقات استراتژیک و دفاعی دهلی، در این مطلب که توسط بنیاد تحقیقاتی آبزرور (Observer Research Foundation) در سایت (orfonline.org) منتشر شده، در جستوجوی تعاریف و بررسی مفهوم حاکمیت سایبری، رویدادهای جهانی و پیامدهای آن است.
این بنیاد، یک مرکز مطالعاتی مستقل است که در سال ۱۹۹۰ برای تبادلنظر بین سیاستگذاران و اقتصاددانان و نیز تبیین دستورکار اصلاحات اقتصادی در هند تشکیل شد.
2007 – حملات سایبری هماهنگشده به سایتهای سازمانها و نهادهای استونی: این حملات در بحبوحه درگیری روسیه و استونی بر سر جابهجایی یک سرباز برنزی تالیان [یادبود جنگ جهانی دوم] رخ داد. این دو کشور، درک تاریخی بسیار متفاوتی از آن دارند.
استونی زیرساختهای فیزیکی خود را به مکانی نامعلوم در لوکزامبورگ تحت حاکمیت خود منتقل کرد تا در صورت حمله نظامی آینده که مسائل مربوط به مالکیت در فضای سایبر را پیچیدهتر میکند، از دادههای خود محافظت نماید.
فرماندهی سایبری ایالات متحده برای تقویت قابلیتهای وزارت دفاع ایجاد شد.
ایران سیاستهای متعددی برای تقویت فضای سایبری خود اتخاذ کرد. این کشور، دنبالهرو چین در حاکمیت سایبری است. این حمله باعث شد تا کشورها به اهمیت حیاتی امنیت سایبری و ادغام آن با امنیت ملی پی ببرند. این اتفاق، گفتمان جهانی را درباره حاکمیت فضای سایبری ایجاد کرد.
2013- افشای ادوارد اسنودن درباره برنامه PRISM آمریکا
این موضوع، همانند یک کاتالیزور در ترویج ایده فضای سایبری به عنوان یک قلمرو مستقل عمل کرد و دولتها را به اتخاذ تدابیری برای حاکمیت دادهها و بومیسازی «مقررات عمومی حفاظت از دادهها» (GDPR)، که در سال 2018 توسط اتحادیه اروپا اجرا شد، هدایت کرد. بسیاری از کشورهای دیگر نیز از سیاستهای مشابه استفاده کردند.