اقتصاد۲۴- وصل شدن اینترنت در روزهای اخیر حکم یک دستاورد در حکمرانی دیجتال ایران را پیدا کرده و حتی دولت پزشکیان را به واسطه این تصمیم، به چالش کشیده است.
بوقهای رسانهای پیاپی اعلام میکنند که شبکه پایدار است و ارتباطات برقرار؛ اما هر شهروند، هر صاحب کسبوکار و هر پژوهشگری که روز خود را با فشردن دکمه «اتصال» فیلترشکنهای گوناگون آغاز میکند، میداند که این یک اتصال ویترینی است و زیر پوست این اتصال ظاهری، زخمهایی از اقتصاد، آموزش، درمان و امنیت روانی جامعه همچنان در حال خونریزی است. واقعیت این است که پسلرزههای دورههای طولانی خاموشی مطلق و فیلترینگ هوشمند، ساختار زیست دیجیتال ایران را دچار چنان فرسایشی کرده که حتی در روزهای بدون قطعی کامل نیز، چرخهای توسعه به سختی میچرخند.
پرسش اساسی این است که صورتحساب این خاموشیهای زنجیرهای و فرسایش مستمر را چه کسانی پرداخت میکنند و چرا با وجود ادعای اتصال، آسیبها همچنان ادامه دارند؟