در سلسله گزارشهای پیشرو، محورهای مهمی از مسائل کارگری بهصورت جداگانه واکاوی و تلاش شده است ابعاد گوناگون آنها روشن و پیشنهادهایی کاربردی برای سیاستگذاران، کارفرمایان و بدنه کارگری کشور ارائه شود؛ ششمین گزارش به ایمنی کارگر میپردازد.
جوان آنلاین: رهبر حکیم انقلاب، ۲۰ اردیبهشتماه همزمان با میلاد با سعادت حضرت علیبنموسیالرضا (ع) و در سالی که با عنوان «سرمایهگذاری برای تولید» مزین شده است، در دیداری صمیمانه با کارگران به بیان نکاتی کلیدی و راهبردی درباره مسائل کار و تولید پرداختند. ایشان با تأکید بر نقش بنیادین کارگران در پیشرفت کشور، کار را دارای ارزشی والا دانسته و کارگر را ستون استوار اقتصاد ملی معرفی کردند. در این بیانات الهامبخش، محورهایی مهم همچون ارزشگذاری کار و کارگر، تأمین امنیت شغلی، جلوگیری از تعطیلی کارخانهها، امنیت شغلی کارآفرین، مهارت افزایی کارگران، ایمنی کارگر، حمایت از تولید داخلی، مشارکت کارگران در سود تولید، تأمین مسکن کارگری، تقویت فرهنگ محیط کار و توجه به تنوع نیروی کار با نگاهی آیندهنگر و دقیق مورد تأکید قرار گرفتند؛ مسائلی که میتوانند نقشه راهی مؤثر برای تحکیم پیوند میان تولید و معیشت باشند. در سلسله گزارشهای پیشرو، هر یک از این محورها بهصورت جداگانه واکاوی و تلاش شده است ابعاد گوناگون آنها روشن و پیشنهادهایی کاربردی برای سیاستگذاران، کارفرمایان و بدنه کارگری کشور ارائه شود؛ ششمین گزارش به ایمنی کارگر میپردازد.
***
گاهی فقط یک ثانیه کافی است تا زندگی انسانی به قبل و بعد از حادثه تقسیم شود. این ثانیههای تلخ، در زندگی هزاران کارگر ایرانی تکرار میشوند؛ کارگرانی که صبح با امید از خانه خداحافظی میکنند، اما شاید هرگز بازنگردند. ایمنی، سادهترین و ابتداییترین حق هر نیروی کاری است؛ حقی که در بسیاری از محیطهای صنعتی کشور نادیده گرفته شده و گاه قربانی سود، بیبرنامگی یا بیتفاوتی شده است. از انفجار در معادن زغالسنگ یورت و طبس تا سقوط داربستها و انفجار مخازن در کارخانههای بینام، همه یک پیام مشترک دارند؛ جان کارگر ارزان شمرده میشود. کمبود تجهیزات ایمنی، آموزش ناکافی، نبود نظارت مؤثر و نگاه غیرمسئولانه به نیروی کار، دلایل تکرار این فجایع هستند. این در حالی است که کارگران نه تنها ستون فقرات تولید، بلکه سرمایههای انسانی این سرزمینند. اکنون زمان آن فرا رسیده است که دولت و نهادهای مسئول، ایمنی کار را از حاشیه به متن بیاورند. این یک مطالبه است، نه خواهش. باید ساختارها اصلاح، بودجهها تخصیص و نظارتها جدی شوند. حفظ جان کارگران، فقط وظیفهای انسانی نیست، بلکه معیار عدالت و عقلانیت در مدیریت کشور است. دیگر جایی برای غفلت نمانده، هر حادثه تکرار و هر زخم، نشانی از مسئولیتی است که بهدرستی انجام نشده است. دولت چهاردهم اگر واقعاً معتقد به عدالت اجتماعی است، بسمالله.