ایماژ مولوی از زندگی در مثنوی؛ از لقمه حلال تا خدمت به خلق
مرکزی– نشست تخصصی و درسگفتار «شرح و تفسیر مثنوی مولوی» با نگاهی میانرشتهای به اخلاق، عرفان تطبیقی، روانشناسی و فلسفه، با محوریت «ایماژ مولوی از زندگی در مثنوی» و با حضور مرتضی لطیفی، استاد زبان و ادبیات فارسی، در اراک برگزار شد.
ایماژ مولوی از زندگی در مثنوی؛ از لقمه حلال تا خدمت به خلق
مرکزی– نشست تخصصی و درسگفتار «شرح و تفسیر مثنوی مولوی» با نگاهی میانرشتهای به اخلاق، عرفان تطبیقی، روانشناسی و فلسفه، با محوریت «ایماژ مولوی از زندگی در مثنوی» و با حضور مرتضی لطیفی، استاد زبان و ادبیات فارسی، در اراک برگزار شد.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) در اراک، مرتضی لطیفی، استاد زبان و ادبیات فارسی، در این نشست با تبیین موضوع «از لقمه تا شفقت و خدمت و معنا: ایماژ مولوی از زندگی در مثنوی» گفت: مولوی در مثنوی، حکمت یا خردمندی و نیز عشق در معنای رقّت و شفقت به دیگران را نتیجه لقمه حلال و معنای دقیقتر آن، ورودیها و غذاهایی که انسان به روح و جان خود میدهد، دانسته است.
وی افزود: در این راستا، بیت ۱۶۴۸ دفتر نخست مثنوی، آنجا که میگوید: «زاید از لقمه حلال اندر دهان / میل خدمت، عزم رفتن آن جهان»، را باید بهعنوان ایماژ و تصویر مولوی از حضور و نقش انسانی در زندگی و معنای آن دانست.
