به گزارش صراط به نقل از روزنامه وطن امروز،علی کاکادزفولی: «نفس مطمئنه» کیفیتی از زیستن است؛ انسانی میتواند با اطمینان به سوی پروردگار بازگردد که پیشتر، عمر خود را با اطمینان در راه او پیموده باشد؛ در تلاطم حادثه، میزان را گم نکرده، در هجوم تردید، حقیقت را به مصلحت نفروخته و در میان تغییر صورتهای جهان، جهت قبله را از یاد نبرده باشد. امام شهید حضرت آیتاللهالعظمی سیدعلی خامنهای را میتوان از مدخل همین کلمه بهخوبی شناخت: اطمینان. اطمینان ایشان از جنس آرامش کسی بود که خطر را در تمام قامتش میبیند، پیچیدگی میدان را میشناسد، وزن دشمن را محاسبه میکند اما حقیقتی بزرگتر را نیز میبیند. طمأنینه ایشان از حضور معنا در قلب بحران برمیخاست.
آیتالله شهید خامنهای در دوران سکانداریشان، هرگز با جهانی آرام روبهرو نبودند. سهم ایشان از جغرافیا و زمان، نه دوره آسایش پس از پیروزی یک انقلاب، بلکه عصر محاصره آن بود؛ آن هم درست در روزگاری که رفاهطلبان، رؤیالکه عمل را از اضطراب آزاد کرد.
اکنون «نفس مطمئنه» به سوی پروردگار خود بازگشته است و ایران، وارث آن اطمینان است. ایشان با اطمینان رفتند، زیرا میدانستند آنچه باقی میماند، بزرگتر از آن چیزی است که دشمن میتواند از میان بردارد. نفس مطمئنه بازگشت و اطمینانش برای ما باقی ماند و بهراستی چه چیزی والاتر از این اطمینان؟ قویترین میراثی که یک رهبر میتوانست برای آینده یک ملت بگذارد.