غریب آبادی، برخی محورهای سیاست آتی را اینگونه برشمرد:
– تاکید بر کنوانسیونهای سه گانه مبارزه با موادمخدر به عنوان سنگ بنای نظام بین المللی کنترل موادمخدر؛ تاکید بر تعهدات موجود کشورها در بیانیه سیاسی ٢٠٠٩، بیانیه مشترک وزرا در ٢٠١٤، و سند ٢٠١٦ مجمع عمومی سازمان ملل در حوزه مقابله با موادمخدر و ضرورت اجرای سریع آن ها؛ تاکید بر نقش محوری و سیاستگذاری کمیسیون مبارزه با موادمخدر و عدم انحراف به سمت نهادهای سیاسی و غیرمرتبط با موضوع؛ ایجاد سازوکاری برای پیگیری اجرای تعهدات کشورها در حوزه مقابله و گزارش پیشرفتها بعد از سال ٢٠١٩؛ اهمیت تمهید ابزارهای لازم برای اجرای تعهدات کشورها، نظیر کمکهای فنی و مالی؛ تاکید بر ارتقاء و تقویت همکاریهای بین المللی در مقابله با موادمخدر.
غریب آبادی با تشریح سیاست جامع ایران در حوزه موادمخدر شامل مقابله، پیشگیری، و درمان، اظهار داشت: جمهوری اسلامی ایران تاکنون هزینههای سنگین مالی و انسانی در این مسیر پرداخته است، نظیر شهادت بیش از چهار هزار و مجروحیت بیش از دوازده هزار نفر از عوامل نیروی انتظامی و آسیبهای اجتماعی عدیده برای خانواده ها.