به گزارش خبرگزاری آنا، وقتی رهبر انقلاب در سخنان خود از «جنگ منطقهای» حرف میزنند، اول باید یک سوءتفاهم قدیمی را کنار بگذاریم. عبارت «جنگ منطقهای» برای تحریک یا قدرتنمایی به کار نمیرود. این جمله، شرح یک واقعیت ساختاری است. واقعیتی که اگر در واشنگتن نادیده گرفته شود، پیامدهایش بهسرعت از کنترل خارج خواهد شد.
برای آمریکا، جنگ همیشه یک انتخاب بوده است؛ گزینهای روی میز، قابل بررسی، قابل شروع و در بهترین حالت قابل جمعکردن. اما در مورد ایران، جنگ یک «گزینه» نیست؛ یک «فرآیند» است. فرآیندی که اگر آغاز شود، مسیرش را نه اتاقهای فکر، بلکه واقعیتهای منطقه تعیین میکنند.
وقتی رهبری از جنگ منطقهای سخن میگویند، در واقع به این نکته اشاره دارند که بازی از نقطهای به بعد، دیگر با قواعد طراحیشده در پنتاگون پیش نمیرود. این جمله، دعوت به فهم محدودیت قدرت است؛ نه انکار آن.