سه شنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۸:۳۷
این تراژدی از زمانی آغاز شده که حکومت صفویه بر اثر بی لیاقتی شاه سلطان حسین؛ کشوری با آن عظمت و شوکت را که سازندگیهای قابل ملاحظهای در آن شده بود تحویل گرفته تا به دلیل بیکفایتی به مدت شش سال به دست طالبان آن دوران به سرکردگی محمود افغان هجوم آورده بود بیفتد که در نتیجه نتوانستند در برابر اراده مردم اصفهان دوام آورده و فرار را بر قرار ترجیح دادند؛ اما در ادامه پس از نشست چند امیر ضعیف و بیمحتوا با عمری کوتاه بر تخت پادشاهی ایران باز هم گردش ایام با زیر و بمهای بسیار این سرزمین دردمند و ارزشمند را به دست بدترین قومی که میتوانست آن را چند پاره کند یعنی قاجاریه سپرده تا دهکدهای در نزدیکی ری را با نام تهران به عنوان پایتخت انتخاب کنند و آغاز بذل و بخششهای خودسرانه قسمتهای عظیمی از این سرزمین به بیگانگان در این محدوده اتفاق افتاد تا در ادامه نوبت به رضا قلدر برسد و سپس نیم پهلوی دوم که با از دست دادن «بحرین» آخرین میخ انشقاق را به تابوت این سرزمین بکوبد و اعراب ملخ خوار حاشیه خلیج فارس هم که تا قبل از آن به شغل راهزنی در منطقه معروف بودند در طول یک قرن به کمک انگلیس به تخلیه منابع و ذخایر این سرزمین بپردازند و دم در آورده و ادعای مالکیت سه جزیره تنب بزرگ؛ تنب کوچک و بوموسی را داشته باشند و نام مقدس خلیج فارس را با دهان آلوده از نجسیهای غرب؛ جور دیگری تفسیر و تعبیر کنند!
البته بزرگترشان که آمریکا بود به فرمایش امام خمینی(ره) هیچ غلطی نتوانست بکند که حالا نوبت به سوراخ موش خزیدن مینی کشورهای حاشیه این خلیج همیشه فارس است تا نه تنها کل این آب راهه ایرانی بلکه جزایر و حواشی آن از جمله « بحرین» به مام میهن برگردد و چون گذشته یکی از استانهای آن شود به شرطی که از نظر بعضی مدیران کلان؛ایران فقط تهران نباشد و قوای سه گانه و بخصوص مجریه آن در موقع تقسیم سهم؛تمامی این سرزمین را با یک چشم نگاه کند! بخصوص اگر پارهای از آنها از جهاتی برتر از پایتختی باشند که در این میان مصرف کنندهای بیش نیست! و بر اساس مستندات تایید شده خودشان بعضی استانها بخصوص اصفهان، معین بسیاری از دیگر ولایات بخصوص پایتخت هستند تا برای نمونه نصف جهان را اینگونه به حال خود رها نکنند! زیرا جفایی بیش نیست زمانی که قوای سه گانه و بخصوص نهادهای قانونگذار و مجریه آن به همراه نهادهای ناظر و دیگر ارگانهای خصولتی تماماً مستقر در پایتخت؛کسری بودجه پیدا میکنند به سراغ گاو صندوقی به نام صنایع سنگین استان اصفهان میروند که حاوی درآمدهای کلان وسهام ابر شرکتهای آن از جمله فولادیهای متعدد است تا پر هزینهترین پرداخت سالانه در بستر یارانهها را با عنوان سود سهام عدالت از منابع این منطقه کاملاً اقتصادی کشور پرداخت کنند که این لقمه چرب و نرم از گلوی اهالی استانی که آن را با چنگ و دندان و تلاش شبانه روزی بدست آورده؛بریده شود و اکثراً در پایتخت هزینه گردد!
قسمتی از این منابع عظیم تولید در آمد در استان اصفهان عبارتند از صنایع متعدد فولادی؛صنعت مادر ذوب آهن؛ کارخانههای تولید سیمان؛صنایع نساجی؛مجتمعهای دامداری و مرغداری تولید گوشت قرمز و سفید و تخم مرغ؛ تولید بالاترین میزان شیر و همچنین صنایع لبنیات برای مصرف داخلی و صادرات؛صنایع گسترده و پر حجم سنگهای ساختمانی و رغیب با کشور ایتالیا برای مصارف داخلی و صادراتی به اقصی نقاط جهان؛بیشترین تعداد نیروگاه تولید برق و انرژی از طرق مختلف از جمله انرژی تجدید پذیر که امروز مقام نخست را
کسب کرده است.
بالاترین تولید کننده تره بار و میوه و همچنین گندم و این روزها رقابت تنگاتنگ در میزان مزارع زعفران با خراسان جنوبی و همچنین آبزی پروری و افزون بر همه صنایع دستی که در چهان مقام دوم را کسب کرده است و آثار باستانی و تاریخی دیدنی و بیبدیل که بجز ثبت میراث کشوری بیشترین آمار ثبت جهانی را به خود اختصاص داده که اگر مدیریت ممتازی در وزارتخانه مربوطه به عنوان متولی داشته باشد؛ میتواند از نظر درآمد با صنعت نفت رقابت نماید.
برای تایید آن چه گفته شد راه دوری را نباید طی نمود بلکه با یک کلیک ساده در سایت ارگانهایی چون وزارتخانههای صمت؛ جهاد کشاورزی؛ اقتصاد وامور دارایی؛ بانک مرکزی؛ سازمان برنامه و بودجه؛ سازمان امور مالیاتی و از همه با اهمیتتر بنیاد شهید است که گواهی میدهد استان اصفهان در طول سه دفاع مقدس این 48 ساله بالاترین میزان شهدا؛مجروحین و جانبازان و اسرا را به خود اختصاص داده است.
اما زمانی که نوبت بهره وری و تخصیص بودجههای سالانه میشود؛این استاندار فعال به همراه معدودی مدیران منطقه هستند که کاسه گدایی به دست گرفته و سهم ناچیزی برای هزینههای جاری درخواست میکنند در حالی که سهم حقابهاش نیز سالهاست حذف و یا به استان دیگری اختصاص یافته،همچنین و کشیدن خط راه آهن برقی هم 25 سال در محاق بماند و آلودگی هوای آن نیز مقام نخست کشور و در مواردی جهان را به خود اختصاص دهد.بدنیست کسانی که پشت چرتکههای تقسیم بودجه نشستهاند بعضی اوقات به یاد پل صراط هم باشند!
البته بزرگترشان که آمریکا بود به فرمایش امام خمینی(ره) هیچ غلطی نتوانست بکند که حالا نوبت به سوراخ موش خزیدن مینی کشورهای حاشیه این خلیج همیشه فارس است تا نه تنها کل این آب راهه ایرانی بلکه جزایر و حواشی آن از جمله « بحرین» به مام میهن برگردد و چون گذشته یکی از استانهای آن شود به شرطی که از نظر بعضی مدیران کلان؛ایران فقط تهران نباشد و قوای سه گانه و بخصوص مجریه آن در موقع تقسیم سهم؛تمامی این سرزمین را با یک چشم نگاه کند! بخصوص اگر پارهای از آنها از جهاتی برتر از پایتختی باشند که در این میان مصرف کنندهای بیش نیست! و بر اساس مستندات تایید شده خودشان بعضی استانها بخصوص اصفهان، معین بسیاری از دیگر ولایات بخصوص پایتخت هستند تا برای نمونه نصف جهان را اینگونه به حال خود رها نکنند! زیرا جفایی بیش نیست زمانی که قوای سه گانه و بخصوص نهادهای قانونگذار و مجریه آن به همراه نهادهای ناظر و دیگر ارگانهای خصولتی تماماً مستقر در پایتخت؛کسری بودجه پیدا میکنند به سراغ گاو صندوقی به نام صنایع سنگین استان اصفهان میروند که حاوی درآمدهای کلان وسهام ابر شرکتهای آن از جمله فولادیهای متعدد است تا پر هزینهترین پرداخت سالانه در بستر یارانهها را با عنوان سود سهام عدالت از منابع این منطقه کاملاً اقتصادی کشور پرداخت کنند که این لقمه چرب و نرم از گلوی اهالی استانی که آن را با چنگ و دندان و تلاش شبانه روزی بدست آورده؛بریده شود و اکثراً در پایتخت هزینه گردد!
قسمتی از این منابع عظیم تولید در آمد در استان اصفهان عبارتند از صنایع متعدد فولادی؛صنعت مادر ذوب آهن؛ کارخانههای تولید سیمان؛صنایع نساجی؛مجتمعهای دامداری و مرغداری تولید گوشت قرمز و سفید و تخم مرغ؛ تولید بالاترین میزان شیر و همچنین صنایع لبنیات برای مصرف داخلی و صادرات؛صنایع گسترده و پر حجم سنگهای ساختمانی و رغیب با کشور ایتالیا برای مصارف داخلی و صادراتی به اقصی نقاط جهان؛بیشترین تعداد نیروگاه تولید برق و انرژی از طرق مختلف از جمله انرژی تجدید پذیر که امروز مقام نخست را
کسب کرده است.
بالاترین تولید کننده تره بار و میوه و همچنین گندم و این روزها رقابت تنگاتنگ در میزان مزارع زعفران با خراسان جنوبی و همچنین آبزی پروری و افزون بر همه صنایع دستی که در چهان مقام دوم را کسب کرده است و آثار باستانی و تاریخی دیدنی و بیبدیل که بجز ثبت میراث کشوری بیشترین آمار ثبت جهانی را به خود اختصاص داده که اگر مدیریت ممتازی در وزارتخانه مربوطه به عنوان متولی داشته باشد؛ میتواند از نظر درآمد با صنعت نفت رقابت نماید.
برای تایید آن چه گفته شد راه دوری را نباید طی نمود بلکه با یک کلیک ساده در سایت ارگانهایی چون وزارتخانههای صمت؛ جهاد کشاورزی؛ اقتصاد وامور دارایی؛ بانک مرکزی؛ سازمان برنامه و بودجه؛ سازمان امور مالیاتی و از همه با اهمیتتر بنیاد شهید است که گواهی میدهد استان اصفهان در طول سه دفاع مقدس این 48 ساله بالاترین میزان شهدا؛مجروحین و جانبازان و اسرا را به خود اختصاص داده است.
اما زمانی که نوبت بهره وری و تخصیص بودجههای سالانه میشود؛این استاندار فعال به همراه معدودی مدیران منطقه هستند که کاسه گدایی به دست گرفته و سهم ناچیزی برای هزینههای جاری درخواست میکنند در حالی که سهم حقابهاش نیز سالهاست حذف و یا به استان دیگری اختصاص یافته،همچنین و کشیدن خط راه آهن برقی هم 25 سال در محاق بماند و آلودگی هوای آن نیز مقام نخست کشور و در مواردی جهان را به خود اختصاص دهد.بدنیست کسانی که پشت چرتکههای تقسیم بودجه نشستهاند بعضی اوقات به یاد پل صراط هم باشند!
حسن روانشید – روزنامهنگار پیشکسوت