اقتصاد۲۴ – قرار گرفتن ایران در لیست سیاه افایتیاف در سال ۲۰۲۰، اهمیت بیانیه اخیر کشورهای آمریکا، بریتانیا، آلمان، فرانسه، ژاپن، ایتالیا و کانادا را پررنگتر میکند؛ چرا که در آن به «مقابله با اقدامات مرتبط با دور زدن تحریمها» نیز اشاره شده است. این اتفاق، چند ماه پیش با چهرهی دیگری در عراق و توسط خزانهداری ایالات متحده رخ داد. آمریکا، با هشدار به کشورهای خارومیانه در رابطه با تجارت با کشورهای «تحریمشده»، اعلام کرد که مبادلات دلاری عراق در جهت مبارزه با پولشویی و انتقالات غیرقانونی به کشورهای همسایه تحت کنترل خواهد بود.
به گزارش فراز، سالها است که حلقهی تحریمها علیه ایران، تنگتر و تنگتر شده و شرکای تجاری کشور، تحت فشار روزافزون ابرقدرتهای تحریمگر قرار گرفته اند. با این حال، هرچه پیش میرویم، شرایط برای جلب یا حفظ رضایتمندی شرکای اقتصادی و تجاری در منطقه و جهان، برای ایران سختتر میشود. تعدادی از رسانههای داخلی، بیانیه اخیر کشورهای جی۷ را «خصمانه» خواندهاند و برخی میپندارند که متحدان استراتژیک و ایدئولوژیک ایران، هرگز زیر بار چنین محدودیتهایی نخواهند رفت. اما مگر اولویت در تجارت، حفظ سود اقتصادی و حراست از منافع ملی هر کشور نیست؟ بررسی اعداد و ارقام مربوط به حجم تجارت کشورهای جی۷ با چند متحد باقیمانده برای ایران، همه چیز را روشن میکند.
چین، ابرقدرت اقتصادی بلوک شرق، با بیشترین حجم صادرات در آسیا، سالانه هزار و ۱۰۰میلیارد دلار از صادرات خود را به هفت کشور صنعتی عضو جی۷ اختصاص داده است. در سال ۲۰۲۳، حجم واردات از کشورهای جی۷ به چین، حدود ۶۰۰ میلیارد دلار بوده که حجم تجارت سالانه چین با این کشورها را در مجموع، به هزار و ۷۰۰ میلیارد دلار رسانده است. این درحالی است که صادرات چین به ایران در اسل گذشته، حدود ۹میلیارد و ۴۴۰میلیون دلار و واردات از ایران به چین، حدود ۵میلیارد دلار به ثبت رسیده است. به عبارت دیگر، مجموع حجم تجارت ایران و چین، تنها ۰.۸درصد از حجم تجارت این کشور با کشورهای جی۷ است.