به گزارش خبرآنلاین، بحران جمعیت، آرام و بیصدا پیش میآید؛ نه با انفجار و نه با حادثهای ناگهانی، بلکه با کاهش تدریجی تولدها، پیر شدن جامعه، خالی شدن کلاسهای درس، کوچک شدن نیروهای کار و افزایش شمار سالمندانی که جامعه دیگر توان پشتیبانی از آنها را ندارد. بسیاری از کشورها زمانی متوجه عمق بحران جمعیتی شدند که دیگر برای جبران دیر شده بود. امروز بسیاری از کشورهای اروپایی با مسئلهای روبهرو هستند که جمعیتشناسان از آن با عنوان تله جمعیتی یا سیاهچاله جمعیتی یاد میکنند؛ وضعیتی که در آن کاهش تولدها به یک روند مزمن تبدیل میشود و جامعه به مرور وارد چرخهای میشود که بازگشت از آن بسیار دشوار، پرهزینه و گاه غیرممکن است.
تسنیم نوشت: در چنین شرایطی، ساختار سنی جامعه به هم میریزد؛ تعداد سالمندان افزایش پیدا میکند اما جمعیت جوان و مولد کاهش مییابد. صندوقهای بازنشستگی دچار بحران میشوند، هزینههای درمان و مراقبت سالمندی به شدت افزایش پیدا میکند، بازار کار با کمبود نیروی انسانی جوان مواجه میstify”>کارشناسان هشدار میدهند که بحران جمعیت، برخلاف بسیاری از بحرانها، زمانی آشکار میشود که بخش مهمی از فرصت اصلاح از دست رفته است. پنجره جمعیتی ایران، یعنی دورهای که جمعیت فعال و جوان کشور بیشترین سهم را دارد، رو به بسته شدن است و اگر سیاستهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور نتواند اطمینان و امید لازم برای تشکیل خانواده و فرزندآوری را فراهم کند، ایران در دهههای آینده با یکی از پیچیدهترین بحرانهای تاریخ معاصر خود روبهرو خواهد شد؛ بحرانی که آثار آن نه فقط بر خانوادهها، بلکه بر اقتصاد، رفاه، بازار کار، نظام بازنشستگی و آینده توسعه کشور سایه خواهد انداخت.
۴۷۲۳۶