فروپاشی برجام نقطهٔ حضیض تازهای در تلاشهای گاهبهگاه برای حل مناقشات ریشهدار میان ایران و آمریکا از انقلاب اسلامی ۱۹۷۹ را رقم میزند.
به گزارش سرویس بین الملل تابناک، اندیشکده آمریکایی استیمسون در مقالهای به بررسی روابط ایران و آمریکا متعاقب فعال شدن مکانیسم ماشه پرداخته که در ادامه آمده است.
با «بازگشت سریع» تحریمهای سازمان ملل علیه ایران در ۲۷ سپتامبر، فصل مهمی در بیش از دو دهه دیپلماسی هستهای غرب با این کشور به پایان رسید.
مذاکرات برای رفع نگرانیها درباره فعالیتهای هستهای ایران به سال ۲۰۰۲ بازمیگردد، زمانی که مشخص شد ایران در حال ساخت تأسیساتی برای غنیسازی اورانیوم است؛ سوختی که هم میتواند برای مصارف غیرنظامی استفاده شود و هم برای ساخت سلاح. مذاکرات تحت هدایت اروپا نهایتاً به توافقی منجر شد که از سوی آمریکا و سازمان ملل تأیید شد؛ برجام ۲۰۱۵ (برنامه جامع اقدام مشترک) که محدودیتهای شدید در غنیسازی را در ازای رفع تحریمها ارائه میداد.
پس از تلاشهای ناموفق برای تمدید قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل، که برجام را قانونی کرد، ایران تهدید کرده است که همکاری با آژانس بینالمللی انرژی اتمی را از سر نخواهد گرفت.