پدیدههای «النینو» و «لانینا» از مهمترین نوسانات طبیعی سامانه اقلیم زمین در اقیانوس آرام استوایی محسوب میشوند که طی دهههای اخیر نقش تعیینکنندهای در شکل گیری الگوهای آبوهوایی جهانی داشتهاند.
به گزارش ایسنا، النینو بهطور کلی به دورهای از گرم شدن غیر عادی دمای سطح آب در بخش مرکزی و شرقی اقیانوس آرام گفته میشود که میتواند با تغییر در گردش جوی، موجب جابهجایی سامانههای بارشی در مقیاس جهانی شود. در مقابل، لانینا به دورههای سردتر از حد نرمال در همین ناحیه اطلاق میشود که معمولا اثرات معکوس در توزیع بارشها و دما دارد.
در تاریخ ثبت اقلیم زمین، رخدادهای موسوم به «سوپر النینو» به عنوان نسخههای شدیدتر این پدیده شناخته میشوند؛ رویدادهایی که در آن افزایش دمای سطح اقیانوس در مناطق کلیدی به بیش از ۲ درجه سانتیگراد نسبت به میانگین بلندمدت میرسد و میتواند پیامدهایی گستردهتر از خشکسالی و سیلاب تا اختلال در تولید غذا و افزایش دمای میانگین جهانی به همراه داشته باشد.
سوابق اقلیمی نشان میدهد رخدادهای بزرگ ۱۹۷۲–۷۳، ۱۹۸۲–۸۳، ۱۹۹۷–۹۸ و ۲۰۱۵–۲۰۱۶ از مهمترین نمونههای این پدیده در نیم قرن اخیر بودهاند که هرکدام با بحرانهای جدی در مناطق مختلف جهان از جمله آسیا، آفریقا و آمریکای جنوبی همراه شدند.
در شرایط کنونی، دادههای مراکز معتبر اقلیمی نشان میدهد که سامانه اقیانوس آرام در حال گذار از فاز لانینای ضعیف به وضعیت خنثی و سپmIndex];
if (!selectedItem || typeof selectedItem.id === ‘undefined’) {
return;
}
const safeId = encodeURIComponent(selectedItem.id);
container.style.display = ‘flex’;
linkEl.href = `/fa/news/${safeId}`;
})();
