ایده ترامپ، برگشت به انزواگرایی اوایل قرن بیستم است/ با وجود بسترهای قانونی لازم برای حذف ترامپ، چرا استفاده از آنها را نباید ساده تلقی کرد؟/ احتمال خداحافظی رژیم سیاسی آمریکا با شیوه انتخابات فعلی

گروه سیاسی – رجانیوز:‌ پیروزی ترامپ از هر جهت که یک رخداد نا متناظر باشد، از وجهی، تحولی قابل انتظار است. در جهانی که اگر نه برای قرن یا قرونی، حداقل برای چند دهه در اعوجاج و آشفتگی است، تلاش برای خروج از این وضع، هم قابل پیش بینی و هم طبیعی است. به علاوه؛ یک نگاه اجمالی به کتب و نوشته‌هایی که از اواخر دهه هفتاد قرن میلادی گذشته، طرح ورود جهان به تحولات منتهی به انتخاب ترامپ را برنامه ریزی و اجرا کردند نیز نشان می‌دهد که از همان آغاز ظهور چنین پدیده‌هایی، پیش بینی شده و منتظر بوده است.

انتخاب ترامپ تحولی در میان مجموعه تحولات مسبوق به سابقه طی دهه گذشته است؛ اما تحولاتی که در اروپا نتوانست هایدر، لوپوئن و رهبرانی شدیداً ملی گرا نظیر آنها را به قدرت برساند، در آمریکا با پیروزی موفق شده راه خود را به جلو باز کند؛ گرچه رأی انگلیسی‌ها به خروج از اتحادیه اروپا و قدرت‌یابی تدریجی سایر جریان‌های شدیداً ملی گرا در این قاره نشان می‌دهد که آرای همسو با رأی ترامپ در قاره کهن همچنان قدرت این را دارد که در آینده در جهت این مجموعه تحولات ناسازگار، اما پیش‌بینی شده، اوضاع این قاره کهن را نیز نظیر آمریکا، بیش از آشفتگی‌های ناشی از برگزیت، به هم بریزد. با این حال، یک تفاوت عمده، رخدادهایی نظیر رأی ترامپ در آمریکا یا برگزیت در اروپا را از پیش بینی‌های قبلی درباره پیامدهای چاره ناپذیر جهانی سازی و نئولیبرالیزم متمایز می‌سازد.