از سال ۱۳۲۰ که متفقین خاک ایران را اشغال نظامی کردند، تا سال ۱۳۵۷، سربازان آمریکایی به مدت ۳۷سال آزادانه به زنان ایرانی دستدرازی میکردند و کسی جلودار آنها نبود.
به گزارش مجله خبری نگار، اشرف پهلوی در خاطراتش مینویسد: «هنگامی که سربازان آمریکایی وارد ایران شدند، پول کافی با خود داشتند تا در ساعاتی که سر خدمت نبودند، آن را خرج کنند؛ در نتیجه بارها و کلوپهای شبانهٔ بسیاری در سراسر تهران باز شد تا احتیاجات سربازان آمریکایی را تأمین کند. زنان گرسنه هم برای آنکه پولی برای امرار معاش خود بهدست آورند، در خیابانها به خودفروشی پرداختند. اینگونه نفوذ غربی در یک کشور مسلمان، موجب برانگیختن خشم مُلایان شد.»