به گزارش خبرآنلاین روزنامه خراسان در پاسخ سوال بالا نوشت:
دوران عقد فرصتی حیاتی برای شناخت متقابل ودیدن نشانههاست.رفتاریکه از همسرشما سرمیزند(قهرکردن درواکنش به اختلافات) درواقع یک مکانیسم دفاعی است که فرد برای فرارازتنش یا اضطراب یا احساس ناتوانی درمدیریت بحث انتخاب میکند.
برای بهبود این شرایط می توانید استراتژی های زیررا به صورت گام به گام امتحان کنید:
۱تحلیل ریشه ای در زمان آرامش
قهرکردن معمولا ریشه درکودکی یا الگوهای یاد گرفته شده دارد. شاید همسرتان درخانوادهای بزرگ شده که ابرازخشم به روش سالم را یاد نگرفته است.درزمانیکه هردو درآرامش هستید به جای متهم کردن او از«من گفتاری» استفاده کنید. مثلا: «وقتی تو قهرمیکنی من احساس تنهایی میکنم و حس میکنم رابطهمان درخطر است. دوست دارم با هم راهی پیدا کنیم که حتی وقتی عصبانی هستیم ارتباطمان قطع نشود.»
۲ تغییر رویکرد درلحظه قهر
وقتی او قهرمیکند احتماست حرف اشتباهی بزنم بیست دقیقه بهم زمان بده تا آرام شوم و بعد برمیگردم تا ادامه دهیم. این قهر نیست بلکه مدیریت هیجان است.»
۴ شناسایی محرکها
دقت کنید بحثها معمولا ازکجا شروع میشوند؟ آیا موضوع خاصی مثل دخالت خانوادهها یا مسائل مالی یا ابراز محبت باعث میشود او به لاک دفاعی برود؟ اگرموضوع تکراری است سعی کنید قبل ازرسیدن به نقطه جوش نحوه طرح موضوع را عوض کنید.
۵ چه زمانی باید نگران شد؟
اگراین قهرها طولانی شد مثلا چندین روز یا با بیاحترامی و توهین همراه شد یا او از قهر به عنوان ابزاری برای تنبیه وکنترل شما استفاده میکند و سردی عاطفی به همراه داشت، این موضوع فراتر ازیک عادت ساده است و به مداخله وکمک حضوری از مشاور نیازدارد.
