شفقنا – علامه جعفری در پاسخ به این پرسش که اگر مصلحت را خداوند میداند، چه نیازی به دعاست، نگرشی سطحی به این موضوع را نقد کرده و دعا را نه صرفاً برای اجابت مادی، بلکه راهی برای رفع اضطرار، رسیدن به یقین و درک لبیک درونی الهی معرفی میکند.
به گزارش شفقنا، علامه جعفری در پاسخ به پرسشی درباره دعا و مصلحت خداوند اینگونه پاسخ میدهد:
پرسش: آنچه مصلحت بنده است، خداوند روا دارد؛ اگر روا شده، چه حاجت به دعا؟ و اگر اجابت نشود، چرا تضرع نماییم؟