29 / 06 /1402
به گزارش گروه آموزش و دانشگاه خبرگزاری علم و فناوری آنا، علی مبینی دهکردی در دومین نشست از سلسله پیشنشستهای همایش ملی مرجعیت علمی که با عنوان «شاخصهای مرجعیت علمی و چگونگی ارتقای آن» در ایرانداک برگزار شد، به بیان مرجعیت علمی در نگاه امانوئل کانت (فیلسوف) پرداخت و گفت: فرد در مرتبه اول شناخت قرار دارد و در پایینترین سطح به بیان نظر خود میپردازد و مرتبه دوم باور فرد نسبت به شناخت خود اوست؛ اما اگر بخواهد به مرجعیت علمی برسد، باید به مرحله سوم یعنی دانش برسد. او باید از باور و نظر فردی عبور کرده و به نوعی جهان شمولی برسد که بر پایه آرمانها و از نوعی در هم تنیدگی و بهم پیوستگی برخوردار باشد.
مبینی با طرح این سؤال که نهادهای علم چطور به جامعیت در تئوری علم میرسند؟ پاسخ داد: اگر در تئوریپردازی سهم نداشته باشیم، به راحتی نمیتوانیم به مرجعیت علمی برسیم. اگر از ظواهر عبور نکنیم و به سطح اندیشهها نرسیم و اگر تحقیق مسئله را حل نکند و جامعیت نداشته باشد، این تحقیق یا پژوهش شاید کاری بینتیجه باشد.
استاد دانشگاه تهران بر تفاوت مرجعیت علمی و مرجعیت جهل، تاکید کرد: هر چه پاسخگویی به نیازها را به خرافات نسبت دهیم، مرجعیت جهل را تقویت میکنیم، ولی هر چه پاسخها و راهحل را بر اساس علم بیابیم، به مرجعیت علمی نزدیکتر شدهایم. در نهایت ظاهربینی، سطحینگری و جزم اندیشی، پرسش را برنتابیدن و نقد را تشویق نکردن میتواند ما را در مسیر مرجعیت جهل قرار میدهد.