اگر این قرآن بر کوه نازل می‌شد…

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، سوره حشر در آیات پایانی خود، پس از بیان سرنوشت منافقان و دشمنان حق، ناگهان مخاطب را متوجه یک خطر درونی می‌کند، اینکه انسان خدا را فراموش کند و در نتیجه، خودش را نیز از یاد ببرد.

۲۹ مرداد ۱۴۰۵ – ۲۲:۲۰

اگر این قرآن بر کوه نازل می‌شد...

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، سوره حشر در آیات پایانی خود، پس از بیان سرنوشت منافقان و دشمنان حق، ناگهان مخاطب را متوجه یک خطر درونی می‌کند، اینکه انسان خدا را فراموش کند و در نتیجه، خودش را نیز از یاد ببرد.

آیات ۱۷ تا ۲۴، مسیری از «عاقبت انتخاب‌های انسان» تا «شناخت خداوند» ترسیم می‌کنند، مسیری که در آن خودمحاسبی، یاد خدا، تدبر در قرآن و شناخت اسماء الهی، حلقه‌های به‌هم‌پیوسته برای نجات انسان هستند.

بنابر روایت فارس، در تفسیر المیزان نیز این آیات در امتداد هشدارهای پیشین سوره معنا پیدا می‌کنند و انسان را از غفلت و تکیه بر غیر خدا به سوی معرفت و خشوع سوق می‌دهند.

منبع  : خبر آنلاین

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *